VIII SAB/Wa 24/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-05-17

Skład orzekający: Sędzia WSA - Wojciech Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał rozstrzygnięcie po wniesieniu skargi, ale przed przekazaniem akt sądowi?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał rozstrzygnięcie po wniesieniu skargi, ale przed przekazaniem akt sądowi. Wydanie rozstrzygnięcia przez organ czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, nawet jeśli rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem terminu.
Stan faktyczny
Elektrownia "[...]" S.A. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie nierozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy przedłużył termin zakończenia postępowania. Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji i wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Skarżąca uiściła wpis od skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe i zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Elektrowni "[...]" S.A. z siedzibą w Ś. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie nierozpoznania odwołania postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] lutego 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Elektrownia [...] S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] sierpnia 2009 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za luty 2006 r. Skarżąca podniosła, że odwołanie wniosła [...] września 2009 r. natomiast organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużył termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2010 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia wnikliwej analizy akt sprawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że w sprawie będącej przedmiotem skargi wydał w dniu [...] marca 2010 r. decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R.. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. W dniu [...] lutego 2010 r. skarżąca spółka uiściła wpis od skargi w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy – nie później niż w ciągu 3 miesięcy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 140 Ordynacji podatkowej). W orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma zatem na celu spowodowanie wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając, czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Wskazać należy, że w trybie powołanego art. 149 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. W takiej sytuacji Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Ponadto podkreślić należy, że w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (LEX nr 463487) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu wyda on akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie - przed przekazaniem tej skargi do Sądu – podjął czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Oceny powyższej nie zmienia okoliczność, że organ ten postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużył termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2010 r., bowiem w ocenie Sądu stopień skomplikowania sprawy nie uzasadniał takiego przedłużenia, tym bardziej o 3 miesiące, a więc okres znacznie przekraczający termin do rozpoznania odwołania wynikający z art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Z wyżej wymienionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło