VIII SAB/Wa 29/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2013 1) stwierdza przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z wniosku [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. o płatności bezpośrednie za 2013 rok uznając, że przewlekłość postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) wymierza Kierownikowi Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. grzywnę w wysokości [...] [...]) złotych; 3) umarza postępowanie sądowe w pozostałym zakresie; 4) zasądza od Kierownika Powiatowego Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. na rzecz [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 roku skarżąca [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej także: "Spółka", "skarżąca", "wnioskodawca") złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o przyznanie płatności obszarowej w ramach wsparcia bezpośredniego na 2013 rok przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moderacji Rolnictwa w [...] (dalej także: "Kierownik BP ARiMR", "organ") oraz na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] (dalej także: "Dyrektor [...]OR ARiMR") z dnia [...] kwietnia 2015 roku o uznaniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione, wydanego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a."), wnosząc jednocześnie o wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego. [...] sp. z o.o. w dniu [...] maja 2013 roku złożyła do Biura Powiatowego w [...] wniosek o przyznanie płatności na rok 2013, wraz z załącznikami. Wnioskodawca ubiegał się we wniosku o przyznanie m.in. jednolitej płatności obszarowej do powierzchni [...] ha. W dniu [...] czerwca 2013 roku wystosowano do wnioskodawcy wezwanie nr [...] do usunięcia braków formalnych wniosku. W dniu [...] lipca 2013 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynęła korekta do wniosku. W dniu [...] sierpnia 2013 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynęło wycofanie wniosku w części, to jest odnośnie działki nr [...] o pow. [...] ha. W dniu [...] stycznia 2014 roku wystosowano do wnioskodawcy wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień, m.in. co do tego kto wykonywał prace rolne w 2013 r. na gruntach deklarowanych do płatności oraz dotyczące udokumentowania posiadania zgłoszonych do płatności gruntów. W dniu [...] lutego 2013 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynęło pismo od P.M., wskazującego na działanie m.in. jako Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. z informacją, iż z uwagi na chorobę nie jest w stanie udzielić odpowiedzi na wezwanie. W dniu [...] lutego 2014 roku wystosowano do wnioskodawcy zawiadomienie z informacją o zakończeniu postępowania oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W dniu [...] marca 2014 roku P. M. zapoznał się z aktami sprawy i zapowiedział wniesienie zastrzeżeń i wniosków. W dniu [...] maja 2014 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynął wniosek na rok 2013 o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobno nasiennych w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego (z dnia [...] maja 2014 r.) na rzecz następcy prawnego [...] Sp. z o.o. - [...] sp. z o.o., złożony przez tą Spółkę. W dniu [...] lipca 2014 roku wystosowano do wnioskodawcy wezwanie nr [...] do usunięcia braków formalnych ww. wniosku z dnia [...] maja 2014 roku. W dniu [...] lipca 2014 roku wystosowano do wnioskodawcy zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie, dotyczące płatności obszarowej, wskazując termin załatwienia sprawy na [...] września 2014 r. W dniu [...] lipca 2014 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynęła odpowiedź na wezwanie nr [...] z dnia [...] lipca 2014 roku oraz korekta do wniosku transferowego, dotyczącego przyznania płatności obszarowej na rok 2013. W dniu [...] września 2014 roku wystosowano do wnioskodawcy zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie, dotyczące płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Przewidywany termin załatwienia sprawy wskazano na [...] listopada 2014 r. W dniu [...] marca 2015 roku wystosowano do wnioskodawcy kolejne zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie. W dniu [...] marca 2015 roku wystosowano do wnioskodawcy wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni, wraz z informacją, iż niezłożenie wyjaśnień będzie skutkowało rozpatrzeniem wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu [...] kwietnia 2015 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W dniu [...] kwietnia 2015 roku do Biura Powiatowego w [...] wpłynęło odwołanie skarżącej od w/w decyzji. Pismem z dnia 6 marca 2015 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym – [...] marca 2015 r.) P.M. działając w imieniu skarżącej wniósł do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] zażalenie na przewlekłe prowadzenie sprawy. Dyrektor [...]OR ARiMR rozpoznając przedmiotowe zażalenie wydał w dniu [...] kwietnia 2015 roku postanowienie nr [...] o uznaniu zażalenia za niezasadne. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał między innymi, że w dniu [...] czerwca 2013 roku skarżąca nadała w urzędzie pocztowym formularz wycofania całego wniosku, a w dniu [...] stycznia 2014 roku organ I Instancji wydał decyzję nr [...] o umorzeniu w całości postępowania dotyczącego płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Decyzje doręczono w dniu 28 stycznia 2014 r. Wobec tych okoliczności zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz przewlekle prowadzenie postępowania uznano za nieuzasadnione. W dniu 28 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] skargę na przewlekłe prowadzenie postępowań, m.in. postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz zażalenie na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], wnosząc jednocześnie o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazywała, że postępowanie o przyznanie płatności obszarowej za 2013 rok prowadzone było w sposób przewlekły. Argumentowała, że wydając nadzorcze postanowienie w trybie art. 37 k.p.a. nie można przejść do porządku dziennego nad przewlekłością postępowania. W postanowieniu przyjęto bowiem bezkrytycznie, iż decyzja [...] i [...] zakończyły sprawy płatności dla spółki za rok 2013, pominięto w ogóle okoliczność przewlekłego prowadzenia wniosków transferowych spółki za rok 2013. Zdaniem skarżącej organ jakiekolwiek działania podjął dopiero po wniesieniu zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uznanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za zasadną, wymierzenie organowi grzywny oraz uchylenie postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a. Na rozprawie w dniu 18 września 2015 r. skarżąca, działaniem pełnomocnika cofnęła skargę w części dotyczącej postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 roku o uznaniu zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania za niezasadne, złożyła załącznik do protokołu rozprawy oraz decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. nr [...] o uchyleniu decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 roku oraz wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji. Kierownik BP ARiMR w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania. Odnosząc się do zarzutów przewlekłego prowadzenia postępowania wskazywał, że przewlekłość wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Wskazano jednocześnie, iż nie sposób przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w sytuacji, gdy podejmuje on wszelkie możliwie, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. Rozsądny termin postępowania musi zostać określony w świetle wszystkich okoliczności danej sprawy oraz w oparciu o kryteria złożoności sprawy, postępowania samego skarżącego i właściwych organów, znaczenia przedmiotu postępowania dla skarżącego. Organ podnosił, że w ramach Wspólnej Polityki Rolnej występują specjalne narzędzia i procedury kontrolne w ramach unijnego wsparcia rolnictwa funkcjonuje w oparciu o szczególny system, noszący nazwę Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli. Organ podnosił także, że rozpoznając sprawę dokonywał analizy obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawach o przyznanie płatności na lata 2005 – 2014 prowadzonych z wniosku podmiotów, w których P. M. jest wspólnikiem, a zakres analizy obejmował kilkaset teczek aktowych, zgromadzonych we wcześniejszych postępowaniach. Organ podniósł również, że przewlekłość postępowania odmiennie od bezczynności organu w sprawie jest pojęciem względnym, albowiem przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ jest nadmierna (rażąca) i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. - sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie rozpoznania złożonego w dniu [...] maja 2013 r. przez poprzednika prawnego skarżącej – [...] Sp. z o.o. wniosku w sprawie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2013, do którego to postępowania wstąpiła skarżąca spółka, jako następca prawny. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż skarżąca wnosząc w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania otworzyła sobie drogę do sądowej kontroli prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania dochodzonej płatności. Pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane w ustawie. W doktrynie przyjmuje się, że jest to postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. 5, Warszawa 2012 r., str. 44). Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 roku, poz. 1164, dalej: "ustawa o płatnościach bezpośrednich"; obowiązującej do 15 marca 2015 r. wobec uchylenia przez art. 62 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - Dz.U. z 2015 r, poz. 308) stanowił, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach UE, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy o płatnościach bezpośrednich o każdym niezałatwieniu sprawy dotyczącej przyznania płatności obszarowych oraz płatności do krów i owiec do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek, Agencja zawiadamia rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Z powyższego wynika, że organy miały czas na załatwienie wniosków o dopłaty do 1 marca roku następnego. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że organ dokonując trzykrotnego przedłużenia postępowania w sprawie powoływał się (w odniesieniu do zawiadomień z dnia 17 lipca 2014 r. i z dnia 30 września 2014 r.) na konieczność obsługi wniosku dotyczącego wstąpienia do toczącego się postępowania w przypadku następstwa prawnego oraz (w odniesieniu do zawiadomienia z dnia 6 marca 2015 r.) na okoliczności niezależne od organu, nie wskazując jakie konkretnie w sprawie winny być wykonane czynności, jaki jest ich zakres i związek z rozpoznawanym wnioskiem o przyznanie płatności. Dodać jednocześnie należy, iż zarówno z zawartych w odpowiedzi na skargę wyjaśnień organu, jak i dołączonych do akt sądowych akt administracyjnych nie wynika aby w okresie pomiędzy zawiadomieniem z dnia [...] września 2014 r. i z dnia [...] marca 2015 r. były przez organ podejmowane jakiekolwiek czynności. Pomimo wyznaczania kolejnych terminów załatwienia sprawy dopiero termin zakreślony zawiadomieniem z dnia [...] marca 2015 r. został dotrzymany, co może wskazywać, że organ tak naprawdę nie wiedział jaki jest potrzebny zakres postępowania dowodowego w sprawie. Zauważyć należy, że ustanowiona w art. 36 k.p.a., jak również w art. 19 ust. 7 ustawy o płatnościach bezpośrednich możliwość przedłużania terminu załatwienia sprawy ma charakter wyjątkowy i nie powinna być przez organy nadużywana. Zgodnie bowiem z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Fakt, że organy przedłużając termin załatwienia sprawy powoływały się na bliżej nieokreślone okoliczności, wskazywane także jako niezależne od organu, stanowi naruszenie wyżej powołanych przepisów. Strona korzystając z możliwości wglądu do akt sprawy powinna wiedzieć, co w danej sprawie uczynił organ, by wydać dane rozstrzygnięcie. Z akt administracyjnych w niniejszej sprawie nie wynika, by organ podejmował skuteczne czynności zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy. Z pewnością nie są nimi zawiadomienia informujące o przedłużeniu załatwienia sprawy. Organ wskazuje, że do wydania decyzji niezbędne były czynności związane z ustaleniem, czy nie doszło do stworzenia tzw. sztucznych warunków poprzez podział dużego gospodarstwa na wiele mniejszych., gdzie P. M. był wspólnikiem szeregu podmiotów. W tym celu niezbędna była analiza akt w sprawach o przyznanie płatności za lata 2005 – 2012, jak również potrzeba przesłuchania wielu osób. Należy jednak zauważyć, iż akta administracyjne w żaden sposób nie oddają zakresu i potrzeby dokonywania takiej analizy. Organ powołując się na niezbędność prowadzenia postępowania w tym zakresie winien powyższe przedstawić i powołać się na zgromadzony materiał dowodowy w aktach administracyjnych sprawy. Z obszernej listy przesłuchań/rozpraw złożonej na rozprawie nie wynika, aby którekolwiek z tych czynności była przeprowadzana w postępowaniu, którego dotyczy skarga złożona w niniejszej sprawie. Brak dokumentacji prowadzonych czynności powoduje, że stanowisko organu nie znajduje potwierdzenia w dostarczonych dokumentach. Organ, aby uniknąć zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania w tej sprawie winien przedstawić cały tok postępowania, zakres czynności dokonywanych, a niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Samo odwoływanie się do skomplikowanego charakteru sprawy i potrzeby wykonywania wielu czynności w sprawie bez odpowiedniego udokumentowania tego nie może stanowić podstawy do uznania, iż nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania. Należy jednocześnie zauważyć, iż pismem z dnia 28 lutego 2014 r. zawiadamiano wnioskodawcę – wówczas jeszcze poprzednika prawnego skarżącej o zakończeniu postępowania. Z wyjaśnień organu, jak i z dołączonych do akt sprawy akt administracyjnych nie wynika jaki zakres postępowania był konieczny do wyjaśnienia w związku ze złożeniem wniosku skarżącej o wstąpienie do toczącego się postępowania. Tym samym należy uznać, że postępowanie prowadzone w związku z tym wnioskiem nosi znamiona przewlekłości. Uchylenie stanu przewlekłości postępowania poprzez wydanie w dniu [...] kwietnia 2015 roku decyzji Nr [...] nie zwalnia sądu od rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie oceny czy przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wymieniony obowiązek wynika z treści art. 149 p.p.s.a. Przystępując zatem do oceny czy przewlekłość miała charakter rażący należy stwierdzić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan w którym ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Przewlekłe prowadzenie postępowania musi charakteryzować się podejmowaniem kolejnych czynności z przekroczeniem terminów i musi być pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Powracając na grunt zawisłej sprawy powtórzyć należy, iż wniosek o przyznanie płatności wpłynął do organu w dniu [...] maja 2013 roku. Zgodnie z przepisem art. 19 ust. 7 ustawy o płatnościach bezpośrednich przedmiotowy wniosek winien być ostatecznie załatwiony do 1 marca 2014 roku. Zawiadomienie o zakończeniu postępowania, którego należałoby wnioskować zgromadzenie potrzebnych do rozstrzygnięcia dowodów pochodzi z dnia [...] lutego 2014 r. Wniosek o wstąpienie do postępowania, zgłoszony przez skarżącą został złożony w dniu [...] maja 2014 r., zaś decyzja rozstrzygająca sprawę została wydana w dniu [...] kwietnia 2015 roku. Organ nie wykazał prowadzenia postępowania, dokonywania niezbędnych czynności do wydania rozstrzygnięcia, co uzasadniałoby znaczny upływ czasu od daty złożenia wniosku o wstąpienie do postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Powyższe w ocenie Sądu pozwala uznać, że istnieje podstawa do uznania, iż przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika BP ARiMR w [...], uznając jednocześnie, iż przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł w punkcie 1 wyroku. Przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia art. 149 § 2 p.p.s.a., w tych okolicznościach Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o przyznanie płatności, ponieważ decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 roku organ rozpoznał wniosek. Fakt, iż w dniu [...] lipca 2015 roku organ odwoławczy uchylił przedmiotową decyzję nie miało znaczenia dla treści rozstrzygnięcia, ponieważ przekazanie decyzji do ponownego rozpoznania otworzyło nowy etap postępowania, gdzie skarżący będzie mógł znowu w przypadku bezczynności, bądź przewlekłości wystąpić z nową skargą. Umorzone zostało również postępowanie w zakresie żądania skargi uchylenia postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia za niezasadne w związku z cofnięciem skargi w tym zakresie. Podstawę wydania orzeczenia w tym zakresie stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł biorąc za podstawę art. 200, art. 205 § 1, art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 j.t. ze zm.). Wskazana w punkcie 4 wyroku kwota obejmuje kwotę 100 zł uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 240 zł wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwotę 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.