VIII SAB/Wa 31/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy wykonania gleboznawczej klasyfikacji gruntów postanawia : odrzucić skargę R. P.. Pismem z dnia 12 lipca 2013 r. R. P. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy wykonania gleboznawczej klasyfikacji gruntów oznaczonych jako działki o numerach ewidencyjnych : [...],[...],[...] położonych w miejscowości [...] gm. [...] oraz [...],[...],[...] położonych w miejscowości [...] Gm. [...]. Pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 sierpnia 2013 r., wezwał skarżącą do wskazania, czy skarżąca składała zażalenie na organ, którego bezczynność dotyczy do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, iż skarżąca "składa" zażalenie na Starostę Powiatowego w [...] do organu wyższego stopnia. Natomiast w kolejnym piśmie procesowym z dnia 5 września 2013 r. wskazał, iż skarżąca nie składała zażalenia do organu wyższego stopnia tylko bezpośrednio skargę na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy wykonania gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak sentencji postanowienia.