VIII SAB/Wa 37/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] w zakresie rozpoznania odwołania w sprawie zawieszenia w pełnieniu obowiązków wychowawcy postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. (data wpływu do organu) skarżąca B. P. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania w sprawie zawieszenia w pełnieniu obowiązków wychowawcy. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia przedstawiając stan faktyczny sprawy skarżąca wskazała, iż pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. (doręczonym [...] stycznia 2010 r.) poinformowana została przez Dyrektora Schroniska dla Nieletnich w S. o zawieszeniu w obowiązkach wychowawcy. Doręczone rozstrzygnięcie nie zawierało pouczenia o przysługujących stronie środkach zaskarżenia. W dniu [...] stycznia 2010 r. strona złożyła odwołanie do organu, który wydał decyzję, natomiast [...] stycznia 2010 r. tożsame odwołanie skierowała do Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...]. Powołując § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U. z 1998r. Nr 15, poz. 64, zwane dalej rozporządzeniem w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli) strona wywiodła, iż Komisja Dyscyplinarna dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] winna jej odwołanie z [...] stycznia 2010 r. rozpoznać w siedmiodniowym terminie. Ponieważ organ uchybił siedmiodniowemu terminowi rozpoznania sprawy skarżąca wniosła [...] marca 2010 r. do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Następnie pismem z [...] maja 2010 r. strona wezwała organ do "szybkiego rozpoznania sprawy zawieszenia". Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie – postanowienie Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] z [...] czerwca 2010 r. otrzymała [...] czerwca 2010 r. W konkluzji skargi strona podniosła, iż Komisja nie ma dowolności tak w zakresie terminu jak i merytorycznego rozpoznania odwołania w przedmiocie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nauczyciela. Nadto podniosła, iż wyczerpała przewidziany przepisem art. 36 Kpa tryb postępowania, bowiem wobec nierozpoznania jej odwołania w terminie jednego miesiąca (art. 35 Kpa) wniosła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy p.p.s.a. stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zakres tych spraw enumeratywnie wymienia przepis art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy, który określa akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Oznacza to, że skarga do Sądu jest dopuszczalna jedynie na decyzje, postanowienia lub inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej, zaś skarga na bezczynność organów służy jedynie w granicach w jakich służy skarga do sądu administracyjnego. Sąd zauważa, że zgodnie art. 52 § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast na podstawie art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W stosunku do skargi na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] nie można mówić, że są spełnione wymogi zawarte w w/w artykułach p.p.s.a., co oznacza, że nie może ono być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Stwierdzić należy, iż wniesiony środek zaskarżenia dotyczy bezczynności organu w rozpoznaniu odwołania skarżącej w sprawie zawieszenia w pełnieniu obowiązków wychowawcy w terminie określonym § 23 ust. 2 rozporządzenia w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli tj. w terminie siedmiu dni. Oznacza to, że skarga ta nie mieści się w katalogu zawartym w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a, a co za tym idzie, jest niedopuszczalna. Na marginesie Sąd wskazuje, iż powoływane przez skarżącą rozporządzenie utraciło moc prawną 7 października 2000 r., na podstawie ustawy z 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz.239). Dla porządku Sąd wskazuje, iż zgodnie z postanowieniami art. 77 ust. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1983r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) orzeczenia odwoławczych komisji dyscyplinarnych przy ministrze właściwym do spraw oświaty i wychowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają zaskarżeniu do właściwego ze względu ma miejsce zamieszkania stron sądu apelacyjnego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Tym samym skarga wniesiona na czynności Komisji jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.