VIII SAB/Wa 37/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie przez Starostę Powiatowego w B. postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] czerwca 2015 r. (data przekazania skargi organowi przez Sąd) M. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę Powiatowego w B. (dalej: Starosta) postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej, przedstawiając w uzasadnieniu ww. pisma procesowego przebieg postępowania przed organem w sprawach prowadzonych z wniosków skarżącego i jego żony o udzielenie pozwoleń na budowę. Pismem z [...] czerwca 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy wobec faktu, że wszystkie wskazane w skardze decyzje zapadły w latach 2010 – 2013, a skargę na decyzje administracyjne składa się w terminie 30 dni od ich doręczenia, dalej wnosi o objęcie ich przedmiotem zaskarżenia oraz wskazanie, czy składał zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej: k.p.a.) pouczając, iż czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący złożył pismo informujące m.in., że składał zażalenie na przewlekłość postępowania Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu możliwe jest dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wniósł zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Okoliczność taka nie wynika także z przedstawionych Sądowi dokumentów. Sąd zauważa w tym zakresie, iż złożona w 2014 r. skarga, która została rozpoznana przez Wojewodę [...] w dniu [...] maja 2014 r. znak [...] dotyczyła nieprawidłowości Starosty działającego jako organ I instancji w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udzielenie pozwolenia na budowę, co skutkowało wydaniem negatywnej decyzji w tym zakresie. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.