VIII SAB/Wa 38/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi E. J. – Z., J. Z. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Radom Zachód w R. w przedmiocie nierozpoznania wniosku w sprawie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z 14 marca 2023 r. zatytułowanym "Wniosek w ramach BIP o udzielenie informacji pokrzywdzonej" E. J. – Z. i J. Z. (dalej: strona, skarżący) zwrócili się do Prokuratora Rejonowego [...] w R. (dalej: organ, Prokurator) o udostępnienie informacji w ramach prowadzonego postępowania sygn. akt [...] w związku z sygn. akt [...], w postaci pisemnej odpowiedzi na następujące pytania tj.: 1. Kto jest (był) Prokuratorem Referentem w w/w sprawie w miesiącu sierpniu, czy była to Prokurator A. K. czy Prokurator K. A.? 2. Czy Prokurator K. A. zastępował P. Prokurator? 3. W jakich terminach miało to miejsce? 4. Na jakiej podstawie prawnej pokrzywdzona E. J. -Z. nie była o tym informowana? 5. Czemu Prokuratorzy nie odebrali z Komendy Miejskiej Policji w R. zabezpieczonych dowodów z wypadku (na wniosek pokrzywdzonej) ? 6. Z jakiego powodu i na jakiej podstawie prawnej Prokurator K. A.? lub Prokurator A. K.? nie wydali postanowienia prokuratorskiego o zabezpieczeniu mienia w postaci dokumentacji medycznej pokrzywdzonej znajdującej się w szpitalu w R.? Pismem z 27 marca 2023 r. znak: [...] organ udzielił szczegółowej odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. Z elektronicznego pokwitowania odbioru wynika, że po dwukrotnym awizowaniu przesyłki, jej odbiór pokwitowała w dniu 18 kwietnia 2023 r. E. J. -Z.. W dniu 4 kwietnia 2023 r., drogą elektroniczną, skarżący złożyli kolejny wniosek o udzielenie informacji zatytułowany "Wniosek o udzielenie informacji publicznej" i powołując się na art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 oraz 2020 r. poz. 695; dalej: "u.d.i.p.") zawnioskowali o udzielenie informacji, które były tożsame z zakresem wniosku z 14 marca 2023 r. Na podstawie art. 14 ust. 1 u.d.i.p. skarżący wnieśli o udostępnienie informacji w formie wydruku przesłanego pocztą na wskazany przez nich we wniosku adres. Pismem z 17 kwietnia 2023 r. organ ponownie udzielił skarżącym odpowiedzi, która została przesłana pocztą, na wskazany przez nich adres. Przesyłkę nadano w dniu 18 kwietnia 2023 r. Przesyła była dwukrotnie awizowana, w dniach 20 i 28 kwietnia 2023 r. Skuteczne doręczenie odpowiedzi nastąpiło w dniu 8 maja 2023 r., co wynika z wydruku elektronicznego pokwitowania odbioru. W dniu 8 maja 2023 r. (drogą elektroniczną) skarżący wnieśli, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wskazali, że złożono dwa wnioski w ramach BIP (z 14 marca 2023 r. i 4 kwietnia 2023 r.), na które Prokuratura nie udzieliła odpowiedzi. Skarżący wnieśli o sprawdzenie i ukaranie winnych zaniedbań. Jednocześnie wnieśli o udostępnienie żądanych informacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, szczegółowo opisując przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że pierwszy wniosek skarżących wpłynął do organu, tj. Prokuratury Rejonowej [...] w R. w dniu 22 marca 2023 r. Organ w załatwieniu tego wniosku odpowiedział na pytania skarżącego zamieszczone w punktach od 1 do 6 pismem z 27 marca 2023 r. W takim kontekście organ udzielił odpowiedzi w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Drugi wniosek skarżących, przedmiotowo tożsamy z wnioskiem z 14 marca 2023 r., wpłynął do organu w dniu 12 kwietnia 2023 r. Organ w załatwieniu tego wniosku odpowiedział na pytania skarżącego zamieszczone w punktach od 1 do 6 pismem z 17 kwietnia 2023 r. Organ zatem załatwił sprawę, poprzez rozpoznanie w formie wymaganej ustawą wszystkich żądań wniosku, udzielenie odpowiedzi i przesłanie jej zgodnie z żądaniem wnoszącego, tj. za pośrednictwem poczty na adres wskazany we wniosku, jeszcze przed złożeniem skargi przez skarżących. Skarga bowiem na bezczynność organu wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu w dniu 28 kwietnia 2023 r. oraz w dniu 8 maja 2023 r. bezpośrednio do organu, tj. do Prokuratury Rejonowej [...] w R.. W tych okolicznościach bezsprzecznie przyjąć należy, że na dzień złożenia skargi organ nie pozostawał w zwłoce, a zatem i nie zachodził stan bezczynności organu. W świetle powyższych okoliczności, zdaniem organu skargi E. J. -Z. i J. Z. powinny zostać odrzucone w całości (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albowiem na dzień wniesienia przez wymienionych skargi podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, tj. Prokuratura Rejonowa [...] w R., w ustawowym terminie udzielił wnioskowanej informacji. Powyższe stanowisko znajduje, w ocenie organu, oparcie w treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej skarżący w dniach 28 kwietnia 2023 r. (skierowana bezpośrednio do Sądu) i 8 maja 2023 r. (za pośrednictwem organu) wywiedli skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w R. w zakresie realizacji wniosków o udostępnienie informacji publicznej z 14 marca 2023 r. i 4 kwietnia 2023 r. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych sprawy, jak i z odpowiedzi organu na skargę wynika, że organ dwukrotnie udzielił skarżącym, zgodnie z ich żądaniami, odpowiedzi na wskazane w skardze wnioski, tj. pismami: z 27 marca 2023 r. nadanym 29 marca 2023 r. (które po dwukrotnym awizowaniu osobiście odebrała skarżąca 18 kwietnia 2023 r.) oraz z 17 kwietnia 2023 r. nadanym 18 kwietnia 2023 r. (które po dwukrotnym awizowaniu również osobiście odebrała skarżąca 8 maja 2023 r.) Podnieść należy, że na gruncie art. 37 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Jednak ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zawiera w tym względzie szczegółowe regulacje wyznaczające terminowość działań organu w sprawach o udzielenie informacji publicznej. Według ww. ustawy o bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. (tj. 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i w art. 15 ust. 2 u.d.i.p.) odpowiednich czynności, tj.: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, 2) nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, 3) nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo 4) nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W świetle zaś uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu tej uchwały NSA zaznaczył, że skarga na bezczynność organu ma zmierzać do usunięcia stanu bezczynności, a dążenie do zdobycia prejudykatu w postępowaniu odszkodowawczym powinno stanowić jedynie cel subsydiarny. Skargę wniesioną już po wydaniu przez organ decyzji należy uznać za niedopuszczalną, bowiem w chwili wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności. W ocenie Sądu jakkolwiek formalnie uchwała powyższa dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, to jednak zawarte w jej uzasadnieniu rozważania mogą mieć również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi, w tym załatwieniem żądania wnioskodawcy w drodze czynności materialno-technicznej. NSA podkreślił bowiem, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność, w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. W konsekwencji, podzielając przytoczony wyżej pogląd NSA, Sąd uznał, że okoliczność, że skarżący wnieśli do tutejszego Sądu skargę na bezczynność organu już po udzieleniu przez niego odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że wykracza poza zakres postępowania w przedmiocie bezczynności badanie, czy odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej została udzielona w prawidłowej formie oraz w pełnym zakresie. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.