VIII SAB/Wa 55/24

PostanowienieWSA w Warszawie2025-02-14

Skład orzekający: Justyna Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu egzekucyjnego jest dopuszczalna bez uprzedniego wniesienia ponaglenia do tego organu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona skutecznym ponagleniem do właściwego organu. Pismo skierowane do innego podmiotu, nawet jeśli dotyczy sprawy egzekucji, nie może być uznane za ponaglenie wobec organu egzekucyjnego. W konsekwencji, brak wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
M. S. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. w sprawie egzekucji świadczeń pieniężnych dotyczącej opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Organ wszczął postępowanie egzekucyjne i zawiesił je na skutek zarzutu wniesionego przez skarżącego do wierzyciela. Skarżący złożył pismo do wierzyciela kwestionujące opłatę, które organ potraktował jako zarzut, a nie jako ponaglenie. Skarżący nie złożył ponaglenia do organu egzekucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w R.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanowił: odrzucić skargę. Pismem z 18 sierpnia 2024 r., M. S. (dalej: "skarżący", "strona") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: "Naczelnik US", "organ") w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Z przedstawionego przez organ, w odpowiedzi na skargę stanowiska wynika, że Naczelnik US działając jako organ egzekucyjny wszczął do majątku strony postępowanie egzekucyjne w administracji, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego [...] czerwca 2024 r. przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (wierzyciel), obejmującego opłatę w wysokości 6 020,00 zł za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia zgodnie z warunkami zawartymi w ustawie z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zawiadomieniem z 11 lipca 2024 r., nr [...] organ zajął rachunek bankowy skarżącego. Zawiadomienie o zajęciu rachunku wraz z odpisem przedmiotowego tytułu wykonawczego doręczono zobowiązanemu (stronie) 29 lipca 2024 r. W dniu 2 sierpnia 2024 r. skarżący złożył w Urzędzie pismo adresowane do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, w którym zakwestionował naliczoną przez wierzyciela opłatę w wysokości 6 020.00 zł za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia pojazdu. W związku z powyższym, pismo to organ egzekucyjny uznał za zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej i przesłał go wierzycielowi celem jego załatwienia. Wskazał m.in., że wniesienie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu. Zawieszenie trwa do czasu aż wierzyciel powiadomi organ egzekucyjny o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie zarzutu. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zażalenie nie przysługuje. Ponadto z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jednoznacznie wynika, że zobowiązany wnosi zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego. W związku z czym to wierzyciel jest zobowiązany do merytorycznego rozpoznania wniesionego zarzutu. Zgodnie z powyższym, postanowieniem z 9 sierpnia 2024 r. Naczelnik US zawiesił prowadzone postępowanie egzekucyjne. Postanowienie o zawieszeniu wraz z pismem strony z 2 sierpnia 2024 r. przekazał do wierzyciela. Przedmiotowe postanowienie skarżący odebrał 16 sierpnia 2024 r. Następnie, 21 sierpnia 2024 r. skarżący złożył w urzędzie pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowiące skargę na bezczynność Naczelnika US oraz oddzielne pismo kierowane do Naczelnika US dotyczące sprostowania postanowienia z 16 sierpnia 2024 r. Z jego treści wynika, że skarżący nie zgadza się z tym postanowieniem. Pismem z 3 września 2024 r. organ wezwał skarżącego do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie adresowanym do Naczelnika US. Z informacji uzyskanej ze strony internetowej [...] S.A. wynika, że przesyłka dotychczas nie została podjęta pomimo dwukrotnego awizowania. Pismo oczekuje na odbiór. Reasumując, organ wystąpił o oddalenie skargi uznając, że w realiach tej sprawy nie pozostaje w bezczynności. Pismem z 21 października 2024r. skarżący został zobowiązany przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie informacji, czy składał do organu ponaglenie w sprawie skargi na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). W odpowiedzi na wezwanie wyjaśnił między innymi, że rolę ponaglenia winno pełnić jego pismo, wniesione do organu 2.08.2024r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W świetle zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. W sprawach skarg na bezczynność nie ma znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a skargą do sądu administracyjnego. Warunkiem formalnym skargi jest wyłącznie złożenie takiego ponaglenia (wyrok WSA w Poznaniu z 10 stycznia 2023 r., III SAB/Po 35/22). Odnosząc powyższe rozważania do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie wyczerpał przysługującego jemu w sprawie środka zaskarżenia jakim jest ponaglenie, co czyni wniesioną skargę na bezczynność niedopuszczalną. Nie można zgodzić się bowiem z twierdzeniem strony, zawartym w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że rolę ponaglenia winno spełniać jego pismo, z którym wystąpił do organu 2.08.2024r. W świetle ustaleń faktycznych z dotychczasowego przebiegu postępowania przedstawionych w odpowiedzi na skargę oraz dołączonych do akt sądowych akt egzekucyjnych, twierdzenie to nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe pismo strony zostało skierowane do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i zawiera treść kwestionującą zasadność wystawienia tytułu wykonawczego przez ten podmiot i zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Pismo to zostało potraktowane przez organ egzekucyjny jako zarzut zgłoszony do prowadzonego wobec majątku strony postępowania egzekucyjnego i nadano mu dalszy bieg. Nie stanowi ono zatem ponaglenia w sprawie bezczynności Naczelnika US. Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, to jest warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego. Tylko takie ponaglenie daje stronie możliwość wniesienia skargi do sądu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA II OSK 2203/20). W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło