VIII SAB/Wa 6/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W. Z. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania tytułów wykonawczych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu [...] stycznia 2019 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] wpłynęła, zaadresowana do Dyrektora Oddziału, skarga W. Z. (dalej jako: skarżąca) na "bezczynność i przewlekłość postępowania Wydziału Realizacji Dochodów O/ZUS [...]" w zakresie wydania tytułów wykonawczych wymienionych w dalszej części pisma. Skarga została przekazana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] lutego 2019 r. Pismem z [...] lutego 2019 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie, czy składała ponaglenie w trybie art. 37 § 3 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2018 poz. 2096 j.t. ze zm., dalej jako K.p.a.). Pismem datowanym na [...] lutego 2019 r., które wpłynęło do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przekazanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] lutego 2019 r., skarżąca poinformowała, że skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania nie została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż jest to sprawa wewnętrzna organizacyjnie dla organu, do rozpoznania przez dyrektora Oddziału, jako organu ZUS. Skarżąca nie wyrażała też woli, by skargę taką składał za jego pośrednictwem Dyrektor ZUS. Skargę kierowała do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Naczelną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest zasada dyspozycyjności, która wyraża się w możności swobodnego rozporządzania przez strony (uczestników) przedmiotem postępowania. Poddanie postępowania administracyjnego tej zasadzie ma za zadanie chronić jednostkę przez niechcianą i zbędną ingerencją Sądu w jej prawa. Zdaniem Sądu w sprawie niniejszej postępowanie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe od momentu przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z [...] stycznia 2019 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jak bowiem wynika z treści pisma procesowego skarżącej z [...] lutego 2019 r., jej zamiarem nie było składanie skargi do sądu administracyjnego, tylko złożenie skargi na działalność organu – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...]. Z uwagi na podniesione w piśmie z [...] lutego 2019 r. okoliczności oraz fakt, że skarga z [...] stycznia 2019 r została zaadresowane jedynie do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe. Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie.