VIII SAB/Wa 67/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga D. P. (dalej "skarżący") na bezczynność Prezydenta Miasta R. (dalej "organ") w związku ze złożonym przez niego do powyższego organu wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została poprzedzona postępowaniem w toku którego dokonano następujących czynności: Pisemnym wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. D. P. zwrócił się do Prezydenta Miasta R. w trybie ustawy o udostępnianiu informacji publicznej o przekazanie informacji dotyczącej przesłuchania w prokuraturze Prezydenta Miasta R. A. K., Wiceprezydenta Miasta R. R. F., Dyrektora Wydziału Edukacji i Sportu L. P. lub innych pracowników Urzędu Miejskiego w R. w związku z nieprawidłowościami w działalności Publicznego Gimnazjum nr [...] w R. Organ pismem z dnia [...] września 2013 r. zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie jego wniosku przez skonkretyzowanie, jakich nieprawidłowości w działalności PG nr [...] dotyczył jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. D. P. w odpowiedzi na wezwanie złożył pismo z dnia [...] września 2013 r. (wpływ do organu w dniu [...] października 2013 r.), które organ potraktował jako złożone po upływie przewidzianego w ustawie terminu. W tej sytuacji organ wydał decyzję nr [...] z dnia [...] października 2013 r., na podstawie której, powołując się na przepisy art. 14 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104, art. 105 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j Dz.U. nr 267/2013r., dalej określany jako "kpa") umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu powyższej decyzji Prezydent Miasta R. podniósł m.in., że treść pisma D. P. z dnia [...] września 2013 r. nie precyzuje w żaden sposób, ani nie wskazuje konkretnie interesujących wnioskodawcę nieprawidłowości w PG nr [...], które odnosiłyby się do przesłuchania pracowników Urzędu Miejskiego w prokuraturze. Organ wskazał także, że zagadnienia dotyczące przesłuchań w prokuraturze nie należą do kompetencji Urzędu Miejskiego. Na powyższe rozstrzygnięcie D. P. w dniu [...] października 2013 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając Prezydentowi Miasta R. bezczynność z powodu nieudzielania mu wnioskowanej informacji publicznej. W treści skargi skarżący przedstawił przebieg swoich działań i czynności zmierzających do uzyskania od organu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskowanych danych. Zarzucił Prezydentowi Miasta R., że wydając decyzję o umorzeniu postępowania uniemożliwia mu uzyskanie informacji publicznej i że czyni to w sposób celowy i perfidny. Wniósł o ukaranie Prezydenta Miasta R. za powyższe działania. Przed rozpoznaniem skargi Sąd stosownym zarządzeniem zwrócił się do skarżącego o stanowisko w odniesieniu do złożonej skargi w związku z faktem wniesienia przez niego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta R. o umorzeniu postępowania w sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie D. P. potrzymał złożoną skargę na bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem skargi jest zarzucana Prezydentowi Miasta R. (organowi administracji samorządowej) bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Art. 21 u.d.i.p. stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Na podstawie art. 13 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, następuje w formie czynności materialno – technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 tej ustawy. W świetle ww. przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy, w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w ustalonym w sprawie stanie faktycznym brak jest podstaw do stwierdzenia, że organ tj. Prezydent Miasta R. pozostawał w bezczynności, czy też rażącej bezczynności w zakresie rozpoznania i załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2013 r. o udzielenie mu wnioskowanych informacji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustalony na podstawie akt administracyjnych przebieg postępowania w rozpoznawanej sprawie wskazuje, że organ w przewidzianych prawem terminach dokonywał czynności w związku z wnioskiem skarżącego i w związku z tym bezpodstawny jest zarzut skarżącego o bezczynności organu. Powyższej oceny nie uchyla fakt, że organ błędnie kwalifikował określone czynności, co znalazło wyraz w decyzji SKO w R. z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...], na podstawie której ww. organ uchylił decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2013 r. o umorzeniu postępowania. Realizując wytyczne zawarte w decyzji instancyjnej Prezydent Miasta R. pismem z dnia [...] listopada 2013 r. udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji. Powyższe zostało udokumentowane stosownymi dokumentami przedłożonymi na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2014 r. przez pełnomocnika organu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a, o czym orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje podstawę w art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 461) o czym Sąd orzekł, jak w punkcie 2 wyroku.