VIII SAB/Wa 7/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezesa Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie wniosku o uzupełnienie postanowienia postanawia: odrzucić zażalenie M. S.. Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 175 § 1 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną M. S. (dalej: "skarżący") jako niedopuszczalną, gdyż nie została sporządzona przez uprawniony podmiot. Powyższe postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 25 maja 2016 r. wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia oraz koniecznością jego sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wniósł 30 maja 2016 r. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 maja 2016 r., które sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego lub też inny podmiot wskazany w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W oparciu o przepis art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Doręczając skarżącemu postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 5 maja 2016 r., Sąd pouczył go o prawie i terminie do złożenia zażalenia, a także o tym, iż zażalenie powinno być sporządzone przez uprawniony podmiot. Skarżący nie wykazał, że posiada legitymację, o której mowa wyżej, do wniesienia zażalenia. Skoro pomimo stosownego pouczenia zażalenie nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, to Sąd uznał je za niedopuszczalne. Dlatego też, mając na względzie art. 194 § 4 w zw. art. 197 § 2 oraz art. 178 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.