VIII SAB/Wa 74/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Prokuratora Rejonowego R. – [...] w R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia [...] września 2013 r. (data wpływu do organu – [...] października 2013 r.) D. P. wezwał Prokuratora Rejonowego [...] w R. do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie jego skargi na czynności dwóch podległych Prokuratorowi Rejonowemu [...] prokuratorów. Nadto, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł o przekazanie notatki służbowej jaka została sporządzona po rozmowie skarżącego z prokurator Z. w dniu [...] maja 2013 r. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. D. P. (dalej jako "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w R. w sprawie dostępu do informacji publicznej z powodu nieudzielenia mu informacji publicznej, o którą wystąpił we wniosku z dnia [...] września 2013 r., złożonym w siedzibie organu w dniu [...] października 2013 r. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. organ przesłał żądaną przez skarżącego notatkę z dnia [...] maja 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego i stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ wyjaśnił, że nadmiar korespondencji przekazywanej przez skarżącego do Prokuratury utrudnia właściwą selekcję i rozpoznawanie jego wniosków. Tym samym usprawiedliwione było przesłanie żądanej przez skarżącego informacji po upływie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Na rozprawie przed Sądem w dniu 19 lutego 2014 r. przyznany w ramach pomocy prawnej pełnomocnik – adwokat skarżącego wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w części dotyczącej bezczynności. Pełnomocnik podniósł, że skarżący wprawdzie otrzymał żądany dokument, ale nastąpiło to już po wniesieniu skargi. W pozostałej części poparł skargę, wnosząc o umożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się w tym zakresie. Skarżący potwierdził zaś, że otrzymał po wniesieniu skargi kopię żądanego dokumentu, niemniej jednak w jego ocenie organ powinien być ukarany za swoją bezczynność. W pozostałym zakresie skarżący cofnął skargę. Wniósł o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W kontrolowanej przez Sąd sprawie skarżący wnosił o rozpoznanie jego skargi na czynności dwóch podległych Prokuratorowi Rejonowemu [...] prokuratorów. Nadto, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej wnosił o przekazanie notatki służbowej jaka została sporządzona po jego rozmowie z jednym z prokuratorów w dniu [...] maja 2013 r. Poza sporem pozostaje, że pismem z dnia [...] listopada 2013 r. organ przesłał żądaną przez skarżącego notatkę z dnia [...] maja 2013 r. Tym samym, na chwilę rozpoznania przez Sąd sprawy żądanie skarżącego w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Wyjaśnić przy tym należy, że na podstawie przekazanych akt sprawy, Sąd nie może rozstrzygnąć czy żądanie skarżącego dotyczące przekazania kopii ww. notatki stanowi w ogóle informację publiczną o jakiej mowa w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), a tym samym, czy w powyższym zakresie miała miejsce bezczynność organu polegająca na udostępnieniu przez organ żądanej informacji po upływie terminu 14 dni o którym to mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy. Bezsporne jest również, że skarżący na rozprawie przed Sądem cofnął skargę w pozostałym zakresie. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest co do zasady wiążące dla sądu. Sąd uznaje jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi, dlatego też cofnięcie przez skarżącego skargi dotyczącej nierozpoznania jego skargi na czynności dwóch podległych Prokuratorowi Rejonowemu [...] prokuratorów należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. W związku z powyższym Sąd umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. Wyjaśnić jeszcze wypada, że Sąd nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem skarżącemu postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] stycznia 2014 r. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Do chwili zamknięcia rozprawy ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat nie złożył zaś wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jak również oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.