VIII SAB/Wa 8/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 23 lutego 2019 r. M. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako: "Sąd") skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 14 marca 2019 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy składał ponaglenie w trybie art. 37 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a."). W przypadku złożenia przedmiotowego ponaglenia do nadesłania odpisu pisma wraz z dowodem jego nadania w placówce pocztowej. Jednocześnie skarżący został pouczony, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi prawidłowo doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 26 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem jest ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić z ponagleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Podkreślenia wymaga, że warunek zawarty w art. 52 § 2 p.p.s.a. tj. wyczerpanie środków zaskarżenia rozumiany być powinien w postępowaniu na bezczynność jako złożenie środka prawnego w postaci ponaglenia przewidzianego w treści art. 37 § 1 k.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od przyjętego przez organ stanowiska, uznającego zasadność bądź też niezasadność ponaglenia. W myśl art. 17 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są: w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej; w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie; w stosunku do innych organów administracji publicznej niż wymienione wyżej – odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku – organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością; w stosunku do organów organizacji społecznych – odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku – organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością. Uznać zatem należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący powinien wystąpić z ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skoro skarżący przed skierowaniem skargi do Sądu nie wniósł ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a., oznacza to, że nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 18 marca 2019 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 25 marca 2019 r. Wniesienie skargi na bezczynność bez wyczerpania trybu o którym mowa w art. 37 k.p.a. skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.