VIII SAB/Wa 86/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-16
Skład orzekający: Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Informacje przedstawione przez skarżącego były fragmentaryczne i nierzetelne, co uniemożliwiło rzetelną analizę jego zdolności finansowej. Deklarowane wydatki znacząco przewyższały wykazane dochody, a skarżący nie uwzględnił wszystkich potencjalnych kosztów ani innych źródeł dochodu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. W trakcie postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przedstawiając swoją sytuację majątkową i dochodową. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżący skutecznie wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku P. M. – wspólnika spółki cywilnej [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. M. – wspólnika spółki cywilnej [...] na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2009 rok postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy
Pismem z [...] czerwca 2015 r. (data złożenia w organie odwoławczym) P. M. – wspólnik spółki cywilnej [...] (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2009 rok.
W toku postępowania po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, Sąd postanowieniem z 4 września 2015 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 86/15 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, w pozostałym zakresie odmówiono przyznania prawa pomocy.
W dniu [...] marca 2016 r. (data nadania formularza), skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości (dom, mieszkanie), posiada dwie działki o łącznej powierzchni [...] ha, które zostały zajęte przez komornika. Nadto nie posiada żądnych oszczędności, czy przedmiotów wartościowych. Podał, iż jego dochód z tytułu zatrudnienia i "rolniczy" wynosi miesięcznie [...] zł. Określił, iż miesięcznie ponosi wydatki: [...] zł tytułem czynszu za mieszkanie, [...] zł za energię elektryczną, [...] zł za odpady komunalne, [...] zł na środki czystości i [...] zł na wyżywienie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jako wspólnik spółki cywilnej nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych. Jego dochody nie są wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania i bieżące wydatki oraz na spłatę wymaganych zobowiązań. Stan zajęć komorniczych na rachunkach bankowych, ruchomościach oraz nieruchomościach od kilku lat nie zmalał. Majątek jest zajęty w całości. Do wniosku skarżący załączył kopię zeznania podatkowego za 2014 r., kopię sporządzonego przez komornika sądowego planu podziału środków z kont bankowych, faktury za energię elektryczną, dowody wpłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, zaświadczenie o wysokości opłat czynszowych, zaświadczenia o dochodach z tytułu zatrudnienia na stanowisku pracownika biurowego oraz prezesa zarządu, a także wyciąg z rachunku bankowego
w [...] Banku z [...] grudnia 2012 r. oraz w Banku [...] za okres od [...] do [...] stycznia 2016 r.
Postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 86/15 referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z [...] maja 2016 r. (data nadania) skarżący skutecznie wniósł sprzeciw na powołane postanowienie ponownie wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), wniesienie w terminie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego spowodowało, iż utraciło ono moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z przepisami art. 243 § 1 i art. 245 § 1 p.p.s.a., właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Z regulacji art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie
i rodziny.
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika natomiast, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem
w sprawie. Zatem każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych (art. 199 i art. 214 p.p.s.a.). Do tych kosztów zalicza się opłaty sądowe stanowiące dochód budżetu państwa i zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 p.p.s.a.). Ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie należy traktować jako odstępstwo od powołanej zasady, powodujące uszczuplenie dochodów państwa. Przysługujące sądowi prawo do zwalniania od kosztów sądowych nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku. W szczególności, do obowiązków sądu należy ocena złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia
i ewentualna jego weryfikacja, w celu wyważenia interesu ogółu (Skarbu Państwa)
i słusznego interesu jednostki. Jednocześnie obowiązek wykazania okoliczności wskazujących na zasadność wniosku spoczywa na podmiocie występującym z takim wnioskiem, do Sądu natomiast należy ocena złożonych w tym zakresie dokumentów
i wyjaśnień.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd uznał, iż w sprawie nie zaistniały przesłanki do jego pozytywnego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Należy zauważyć, iż okoliczności ujawnione przez skarżącego w treści rozpoznawanego wniosku oraz wynikające z przedstawionych przez niego dokumentów wskazują, że oświadczenia złożone przez skarżącego w sposób wybiórczy, niekompletny odnoszą się do rzeczywistej sytuacji majątkowej strony. Deklarowanie przez skarżącego, iż kwota jego stałych wydatków miesięcznych (tj. [...] zł) znacząco przewyższa kwotę uzyskiwanego dochodu ([...] zł miesięcznie brutto plus [...] zł z tytułu działalności rolniczej) rodzi pytanie o źródła czerpania przez skarżącego środków na pokrycie tychże wydatków. Nadto wskazany we wniosku katalog wydatków skarżącego (obejmujący opłaty związane z wynajmowanym mieszkaniem, zakupem środków czystości oraz żywności) nie jest kompletny, skoro nie zostały w nim uwzględnione np. wydatki konsumpcyjne na zdrowie, odzież, transport czy chociażby łączność (tu: usługi pocztowe nabywane w związku z kierowaną do sądu korespondencją, opłaty za rozmowy telefoniczne, usługi internetowe, ew. inne usługi telekomunikacyjne). Powyższe wskazuje na zasadność założenia, iż wysokość dochodu rozporządzalnego przez skarżącego jest w istocie wyższa, niż ujawniona w złożonym wniosku o prawo pomocy. Nadto wątpliwości Sądu budzi oświadczenie skarżącego, że uzyskuje on dochód z tytułu działalności rolniczej w wysokości [...] zł rocznie, podczas gdy w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 979/15, VIII SA/Wa 4/16 i VIII SA/Wa 5/16 wskazał, że jest to [...] zł miesięcznie. Okolicznością, która świadczyć może o tym, że skarżący poza wykazanymi, osiąga jeszcze inne dochody jest to, że z zeznania podatkowego (PIT-36) za 2014 r wynika, że skarżący uzyskał również przychód z najmu lub dzierżawy w kwocie [...] zł, być może dochody z tego tytułu uzyskuje nadal. Ponadto, w sprawie VIII SA/Wa 979/15 skarżący oświadczył, że na jego konto [...] sierpnia 2015 r. wpłynęła kwota [...] zł. Dodatkowo, w sprawach wniesionych do Sądu skarżący, występujący jako wspólnik spółek cywilnych, oświadczył, że zostały mu wypłacone środki finansowe z tytułu płatności rolnych (por. sprawy o sygn. akt VIII SAB/Wa: 101/15; 102/15; 115 – 117/15; 107 – 109/15).
W tym miejscu podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie w oparciu o wysokość rzeczywiście uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Uznając zatem, że informacje przedstawione w rozpoznawanym wniosku oraz wynikające z załączonych dokumentów wskazują na przedstawienie przez stronę swojej sytuacji finansowej w sposób fragmentaryczny i nierzetelny, mając na uwadze treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów postępowania w jakimkolwiek zakresie wiązać się będzie z uszczerbkiem utrzymania koniecznego.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło