VIII SAB/Wa 9/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska /sprawozdawca/, Protokolant Krzysztof Koziara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2009 r. sprawy ze skargi E. L. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie niepodjęcia czynności egzekucyjnych oddala skargę. E. L. w dniu [...] stycznia 2008r. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy S., który nie podejmuje czynności egzekucyjnych wynikających z własnej prawomocnej decyzji z dnia [...] lutego 2007r. Skarga na została wniesiona w następującym stanie faktycznym: Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] lutego 2007r., działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U Nr 115, poz. 1229 ze zm.), nałożył na J. P. obowiązek przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego poprzez zasypanie stawu ziemnego zlokalizowanego na działce nr [...] w obrębie O. w odległości około [...] metrów od granicy działki E. L. - w terminie do [...] kwietnia 2007r. Decyzją z dnia [...] lipca 2007r. Wójt Gminy S. na podstawie art. 105 § 1 kpa- umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego i wyegzekwowania nałożonego obowiązku decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2007r. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - znak [...] z dnia [...] marca 2007 r., nakazano J. P. - rozbiórkę, zasypanie z doprowadzeniem terenu do stanu pierwotnego stawu ziemnego na działce nr [...], zlokalizowanego w odległości ca [...] m od granicy z działką nr [...]. Przeprowadzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrola na działce potwierdziła zasypanie częściowe stawu i stwierdzono, że w wyniku wykonanych prac ziemnych pozostało rozlewisko wodne o głębokości około [...] - [...] cm, a obecny w trakcie kontroli przedstawiciel, Wojewódzkiego Zarządu Urządzeń Melioracji Wodnych Oddział w R., stwierdził jednoznacznie, że istniejącego w obecnym stanie rozlewiska nie można w żadnym wypadku nazwać stawem. W czasie wizji lokalnej w dniu [...] czerwca 2007 r. oraz w dniu [...] lipca 2007 r. nie stwierdzono, wpływu stawu na wegetację drzewek owocowych na działce [...], zaś dochodzenie ewentualnych roszczeń z tytułu poniesionych szkód oraz zakłócenia korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości, powinno się odbywać, zdaniem organu, na drodze postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., po rozpatrzeniu odwołania E. L. i D. L.-P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż zobowiązany nie wykonał obowiązku wynikającego z treści decyzji z dnia [...] lutego 2007r., wobec czego E. L. złożył ponowny wniosek o nakazanie J. P. zasypania stawu ziemnego. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego brak było podstaw do ponownego rozstrzygania w tej samej sprawie, zatem decyzja organu I Instancji była prawidłowa. Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż nieprawidłowe jest stanowisko organu I instancji o dochodzeniu roszczeń na drodze sądowej bowiem niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji w zakreślonym terminie obliguje organ do zastosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie VIII Zamiejscowy Wydział w Radomiu wyrokiem z dnia 6 lutego 2008r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 636/07-skargę na powyższa decyzję oddalił. E. L. i D. L.-P. pismem z dnia [...] lutego 2008r. zwrócili się do Urzędu Gminy w S. z żądaniem wszczęcia postępowania mającego na celu wyegzekwowanie decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2008r. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ wyjaśnił, iż decyzja z dnia [...] lipca 2007r. umorzono całe postępowanie w sprawie wierzyciela przeciwko dłużnikowi na podstawie art. 105 kpa, a więc brak podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę na bezczynność organ wniósł o jej oddalenie i uznanie jej za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność 2 organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 do 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej P.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach objętych obowiązkiem wydania: decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 2 pkt 8) przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do art. 149 przywołanej ustawy, uwzględnienie skargi na bezczynność organów skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. A więc, w sprawach skarg na bezczynność organu, sąd administracyjny nie przeprowadza kontroli sposobu stosowania prawa przez organ i dokonanej konkretyzacji stosunku administracji publicznej, ale bada czy zaistniała sytuacja, w której konstytutywnym elementem była bezczynność organu. O bezczynności organu można by było mówić, w przypadku gdyby istniały przepisy prawa, które nakładają na organ obowiązek załatwienia sprawy w przewidzianym trybie, terminach i formach, a organ tego obowiązku nie wykonał. Tylko takie, pozytywne ustalenie mogłoby skutkować zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Na tle rozpoznawanej sprawy powstała do wyjaśnienia wątpliwość, czy Wójt Gminy S. miał obowiązek przeprowadzenia postępowania którego przedmiotem byłaby egzekucja ostatecznej decyzji z dnia [...] lutego 2007r. Nie ulega wątpliwości, iż w obiegu prawnym pozostaje ostateczna decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2007r. ,którą organ umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu 3 poprzedniego i wyegzekwowania nałożonego obowiązku decyzją Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2007r. Decyzją powyższą organ uznał, iż dalsze postępowanie w przedmiocie przywrócenia stanu wody na gruncie do stanu poprzedniego poprzez zasypanie stawu ziemnego zlokalizowanego na działce nr [...], w odległości [...] m od granicy działki skarżącego jest bezprzedmiotowe oraz że bezprzedmiotowe jest egzekwowanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] lutego 2007r. W tej sytuacji wszczęcie postępowania mającego na celu egzekucję decyzji z dnia [...] lutego 2007r. pozostawałoby w rażącej sprzeczności z treścią decyzji z dnia [...] lipca 2007r. Twierdzenia skargi, iż decyzja z dnia [...] lipca 2007r. zapadła w wyniku rozpatrzenia kolejnego wniosku E. L. o nakazanie J. P. zasypania stawu, a organ powołał się na fakt wydania już w tej sprawie decyzji nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2007r. i nie może stanowić argumentu przemawiającego za bezczynnością organu. Faktem natomiast jest, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2007 r., na okoliczności te się powołuje, jednak zgodnie z normą art. 138 § 1 pkt 1 kpa organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Wójta Gminy S. wydał rozstrzygniecie uznające decyzję organu I instancji za prawidłową zarówno z punku widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. W wyroku z dnia 15 sierpnia 1985r. (III SA 730/85) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił "utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oznacza w szczególności utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu, jakim jest rozstrzygniecie. W rozstrzygnięciu (osnowie) decyzji zostaje bowiem wyrażona wola organu administracji załatwiającego sprawę w tej formie. Z tego względu, w razie sprzeczności pomiędzy rozstrzygnięciem decyzji a jej uzasadnieniem, za właściwą należy przyjąć treść rozstrzygnięcia. W razie więc gdy organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, należy przyjąć, że w szczególności utrzymał w mocy rozstrzygnięcia sformułowane przez organ I instancji". Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż pomimo wyrażonych w skardze wątpliwości co do uzasadnienia organu odwoławczego, należy uznać, iż utrzymał on w mocy rozstrzygniecie organu I instancji, którego treść jest wyraźna. Z tych względów za uzasadnione należy uznać stanowisko organu o braku możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec J. P. na 4 podstawie decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lutego 2007r. a tym samym brak podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.