VIII SO/Wa 12/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku Ł. S. o wymierzenie Ministrowi Zdrowia grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 8 lipca 2019 r. postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Zdrowia grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od Ministra Zdrowia na rzecz Ł. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 12 września 2019 r. Ł. S. (dalej: skarżący, strona), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) o wymierzenie grzywny Ministrowi Zdrowia (dalej: organ) za nieprzekazanie do Sądu skargi z 8 lipca 2019 r. na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarga na bezczynność organu w dostępie do informacji publicznej została nadana przesyłką pocztową 10 lipca 2019 r. W dniu 16 lipca 2019 r. przesyłka zawierająca skargę wpłynęła do organu, który nie przekazał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi. Pismem z 11 października 2019 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek, w którym wyjaśnił, że w 2019 r. w urzędzie miała miejsce szeroka reorganizacja. Zmiany dotyczyły szeregu aspektów funkcjonowania urzędu, w tym zakresu właściwości rzeczowej wszystkich komórek organizacyjnych w Ministerstwie Zdrowia. Następowały zmiany miejsca wykonywania pracy przez pracowników, jak i zmiany zakresu obowiązków pracowników urzędu. Zostały zlikwidowane niektóre komórki organizacyjne, terminowe załatwianie spraw utrudniały także liczne absencje chorobowe pracowników. W przedmiotowej sprawie błędnie zadziałał również wewnętrzny system informatyczny organu (w Ministerstwie Zdrowia przeważa bowiem elektroniczny obieg dokumentów). Organ oświadczył, że pomimo obiektywnych trudności dołożył należytej staranności, by udzielić wyczerpującej, ostatecznej odpowiedzi skarżącemu i nigdy jego celem nie było uniemożliwienie sądowi administracyjnemu dokonanie sądowej kontroli skargi. Nie miał złej woli w świadomym nieprzekazywaniu skargi i akt sprawy do sądu administracyjnego, ani nie miał na celu przewlekania postępowania w czasie, lecz wnikliwie i dokładnie rozpoznawał sprawę skarżącego. Organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny wskazując, że niezwłocznie po doręczeniu 4 października 2019 r. wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, akta sprawy zostały skompletowane i przekazane Sądowi wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. CBOSA). Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W rozpatrywanej sprawie skarga strony z 8 lipca 2019 r. na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została nadana w Urzędzie Pocztowym przez pełnomocnika skarżącego 10 lipca 2019 r., natomiast do organu wpłynęła 16 lipca 2019 r. (k. 2 akt sądowych sprawy VIII SAB/Wa 36/19). Zatem organ powinien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy najpóźniej do 30 lipca 2019 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy VIII SAB/Wa 36/19, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana przedmiotowa skarga, organ przekazał skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę 14 października 2019 r. Organ dopełnił obowiązku wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. z ponad 2 miesięcznym opóźnieniem i to dopiero w reakcji na wniosek strony o wymierzenie grzywny. W związku z tym, że organ nie wykonał w terminie ciążącego na nim obowiązku przekazania do Sądu skargi skarżącego z 8 lipca 2019 r., odpowiedzi na skargę oraz kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2019 r. (M. P. z 2019 r. poz. 154), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2018 r. wyniosło 4.585,03 zł, zatem górna granica grzywny wynosi 45.850,30 zł. Miarkując wymiar grzywny uwzględniono okres zwłoki w przekazaniu akt Sądowi (ponad 2 miesiące) , dlatego za adekwatną uznano grzywnę w wymiarze 250 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).