VIII SO/Wa 13/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 6 czerwca 2016 r. (data wpływu do Sądu) A. C. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. Należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że przedmiotem skargi A. C. jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Oznacza to, że skarżąca w przedmiotowej sprawie jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, co do kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tych względów na podstawie 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.