VIII SO/Wa 2/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. M. o ukaranie Burmistrza Miasta [...] grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz K. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] stycznia 2014 r. K. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta [...] za nieprzekazanie sądowi skargi z dnia [...] listopada 2013 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że co prawda organ uwzględnił jego skargę i udostępnił mu wnioskowaną informację publiczną, to mimo upływu prawie 3 miesięcy skardze nie nadano dalszego biegu i nie przesłano jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek organ podniósł, że ze względu na załatwienie spraw i wycofanie skargi, nie wysłał jej do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (ONSA/WSA 2010/1/2) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w dniu 6 grudnia 2013 r. Wniosek o wymierzenie grzywny wpłynął do Sądu [...] stycznia 2014 r., zatem na dzień jego złożenia opóźnienie trwało 39 dni. Wyjaśnić należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Wewnętrzne problemy organizacyjne organu, czy też błędne przeświadczenie o braku konieczności przekazania skargi wraz z aktami, nie mogą w żaden sposób wpływać na realizację tego obowiązku. Obowiązku tego nie modyfikuje również przekonanie organu zobowiązanego do przekazania skargi, iż skarga ta jest bezzasadna. To, czy skarga jest zasadna, czy też nie, jest bowiem przedmiotem oceny sądu, do którego skarga jest kierowana. Ocena taka może być przeprowadzona dopiero po przekazaniu przez organ skargi do Sądu, chyba, że zajdzie sytuacja, o której mowa w art. 55 § 2 p.p.s.a.. Podobnie Sąd ocenia, czy organ uwzględnił skargę oraz czy skarżący skutecznie cofnął skargę i zachodzą podstawy do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i nałożył na organ grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych. Z uwagi na uwzględnienie skargi poprzez rozpatrzenie wniosku i udzielenie informacji publicznej oraz stosunkowo niedługi okres opóźnienia, Sąd uznał grzywnę w takiej wysokości za adekwatną do stopnia zawinienia organu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.