VIII SO/Wa 2/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-02-24
Skład orzekający: Monika Kramek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona, która prowadzi działalność gospodarczą i osiąga dochody, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, mimo że nie ujawniła tej działalności we wniosku i przedstawiła wątpliwe dowody dotyczące jej dochodów?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona prowadzi działalność gospodarczą, co zostało ujawnione dopiero w toku postępowania, a przedstawione przez nią dowody dotyczące dochodów budziły wątpliwości. Ponadto, rodzina strony nie znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie wydatku na profesjonalnego pełnomocnika, a w sprawie strona była zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. We wniosku podała informacje o swojej sytuacji materialnej, jednak nie ujawniła prowadzenia działalności gospodarczej. Po zobowiązaniu do złożenia dodatkowych dokumentów, strona przedstawiła zaświadczenie o dochodach wystawione przez siebie samej, które budziło wątpliwości. Sąd uznał, że sytuacja materialna strony i jej rodziny nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie
Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2016 r. (data wpływu do Sądu) M. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z mężem i 18 - letnim synem, przy czym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie męża ([...] zł) oraz dochód skarżącej z tytułu umowy zlecenia ([...] zł), które wyczerpują koszty utrzymania rodziny. Oświadczyła, że zamieszkuje z drugim synem (31 – letnim), jednakże syn prowadzi odrębne gospodarstwo domowe.
Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. zobowiązano skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących sytuacji materialnej poprzez złożenie zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia męża oraz wykazania dochodu z tytułu umowy zlecenia, a także wyjaśnienia w jakim zakresie drugi z synów partycypuje w kosztach utrzymania domu. W odpowiedzi skarżąca nadesłała zaświadczenie o wynagrodzeniu męża, zaświadczenie wystawione przez "M. P. [...]" o wynagrodzeniu własnym w październiku 2015 r. w wysokości 100 zł oraz kserokopie faktur za wodę, odpady komunalne, energię.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Złożony wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie, wskazać należy, że ze złożonego zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia skarżącej wynika, iż prowadzi ona działalność gospodarczą pod nazwą "M. P. [...]", a przedmiotowe zaświadczenie wystawiła sama sobie i sama zatrudnia się na umowę zlecenia, co budzi wątpliwości zarówno co do samej formy takiego zatrudnienia, jak i wysokości deklarowanego wynagrodzenia. Powyższe zaświadczenie w ocenie referendarza sądowego potwierdza jedynie to, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, czego nie ujawniła we wniosku. Stały dochód z tytułu umowy o pracę osiąga także mąż skarżącej, a ponadto małżonkowie zamieszkują wraz z dorosłym synem, który jak wynika z adnotacji na kserokopii faktury za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ponosi określone koszty utrzymania domu.
Rodzina skarżącej nie znajduje się zatem w trudnej sytuacji finansowej, która uniemożliwiałaby poniesienie wydatku na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, tym bardziej, że w sprawie, w której skarżąca złożyła przedmiotowy wniosek jest ona z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło