VIII SO/Wa 2/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku Wojewody [...] o wymierzenie Gminie C. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z 1 lutego 2021 r. postanawia : 1. wymierzyć Gminie C. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi Wojewody [...] z 1 lutego 2021 r. ; 2. zasądzić od Gminy C. na rzecz Wojewody [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] kwietnia 2021 r. Wojewoda [...] (dalej jako: "skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") o wymierzenie grzywny Gminie C, (dalej "organ") za nieprzekazanie do Sądu skargi z [...] lutego 2021 r. na uchwałę Rady Gminy C. z [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia częściowych zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C.. Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu 5 lutego 2021 r., a zatem 30 - dniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 8 marca 2021 r. Pismem z [...] kwietnia 2021 r. organ reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) udzielił odpowiedzi na wniosek, w którym wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Podniósł, iż przekazanie kompletu dokumentacji w niniejszej sprawie i skargi wraz ze stanowiskiem merytorycznym organu z uchybieniem ustawowego terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez organ. Wyjaśnił, że dopiero po podjęciu przez Radę Gminy C. w dniu [...] lutego 2021 r. uchwały Nr [...] w sprawie przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie uprawnione stało się przez Wójta Gminy C. podjęcie działań zmierzających do odniesienia się do treści obszernej, kilkudziesięciostronicowej skargi. Zajęcie merytorycznego stanowiska możliwe stało się po zasięgnięciu specjalistycznej opinii i jej wnikliwej analizie. Skarga odnosi się do aktu z 2011 r., co wymagało zdaniem organu odtworzenia stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie uchwalania kwestionowanej uchwały. Pełnomocnik organu wskazał również, iż skarga zawierała braki formalne, do usunięcia których pełnomocnik wezwał skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej także jako: "CBOSA"). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, CBOSA). Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, Sąd bada jedynie terminowość przekazania skargi. To jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienia NSA: z 25 września 2020 r. sygn. akt I GZ 238/20; z 29 października 2019 r. sygn. akt I OZ 1024/19) W ocenie Sądu nie mogą stanowić usprawiedliwienia postawy organu – tłumaczenia związane z obszernością skargi, z faktem, że skarga odnosi się do aktu uchwalonego w 2011 r., czy z brakami formalnymi skargi. Należy zauważyć, że wyłącznie sąd może dokonywać kontroli dochowania warunków formalnych skargi, podobnie jak tylko sąd może oceniać dopuszczalność skargi. Obowiązek przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, a w szczególności organ nie jest uprawniony do kontroli formalnej skargi czy też oceny jej dopuszczalności (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2010 r., I OZ 222/10 oraz z 28 lutego 2012 r., I OZ 96/12, postanowienie WSA w Warszawie z 13 lipca 2016 r., IV SO/Wa 29/16 - CBOSA). Za okoliczność bezsporną w rozpatrywanej sprawie należy uznać to, iż skarga na uchwałę Rady Gminy C. z [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia częściowych zmian studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. wpłynęła do organu 5 lutego 2021 r. Zgodnie z przytoczonymi na wstępie przepisami, obowiązkiem organu było przekazanie do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w terminie 30 dni, tj. do 7 marca 2021 r (dzień ustawowo wolny od pracy). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie był to zatem 8 marca 2021 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy VIII SA/Wa 411/20, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana ww. skarga, organ przekazał komplet dokumentów 4 maja 2021 r.(data nadania w urzędzie pocztowym) i to dopiero na wyraźne wezwanie Sądu, a więc dwa miesiące po upływie zakreślonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. terminu. W związku z tym, że organ nie wykonał w terminie ciążącego na nim obowiązku przekazania do Sądu skargi Wojewody z [...] lutego 2021 r., odpowiedzi na skargę oraz kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, w ocenie Sądu zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Miarkując wymiar grzywny uwzględniono okres zwłoki w przekazaniu skargi, reprezentowanie przez profesjonalnego pełnomocnika oraz fakt przekazania do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Stąd za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wymiarze [...] ([...]) zł. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł, na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.