VIII SO/Wa 3/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski o rozpoznaniu w dniu 23 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku T. C. o wymierzenie Radzie Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi H. M., M., K. oraz uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi H. M., M., K.– część B postanawia: 1. wymierzyć Radzie Gminy K. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc ) złotych; 2. zasądzić od Rady Gminy K. na rzecz skarżącego T. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. (sprecyzowanym pismem z 7 lipca 2022r.) T. C. (dalej: wnioskodawca, strona ) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Radzie Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...], [...], [...] oraz uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...], [...], [...]– część B. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że skargę złożyła w dniu 15 marca 2022 r. Pomimo upływu ponad 3 miesięcy od jej otrzymania, skarga ta nie została przedłożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Oddział w Radomiu, zgodnie z właściwością terytorialną. Organ, pomimo dwukrotnych wezwań Sądu, nie ustosunkował się do treści wniosku. Wskazał jedynie, że po otrzymaniu wezwań sądowych w sprawach o sygn. akt VIII SA/Wa 511/22 oraz VIII SA/Wa 512/22, niezwłocznie przesłał kopie akt administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego jest zasadny. Na podstawie art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329., dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Tym samym, 30-dniowy termin na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w tym wypadku upływał w dniu 15 kwietnia 2022 r. W zakreślonym terminie Rada Gminy K. nie przekazała przedmiotowej skargi T. C. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...], [...], [...]oraz uchwałę Rady Gminy K. z dnia 25 lutego 2022r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi [...], [...], [...] – część B. Na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek wnioskodawcy może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., także na posiedzeniu niejawnym. Jak zwraca się w uwagę w orzecznictwie, art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-represyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Funkcja dyscyplinująca polega na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy. Aktualizuje się ona wtedy, gdy organ nie dopełnił tej czynności, a sąd chce na nim wymóc jej dokonanie. Wprawdzie oczywiste w tym wypadku jest także uchybienie terminowi przewidzianemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., ale funkcja dyscyplinująca kwestii przekroczenia terminu nie dotyczy. Przekroczenie terminu wiąże się z funkcją represyjną, niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed powiadomieniem sądu, czy też nie. Różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, w drugim zaś już nie. Funkcja represyjna z art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji), w sytuacji, gdy sąd rozpoznaje wniosek o wymierzenie grzywny mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed powiadomieniem sądu, ale z uchybieniem terminu. W związku z powyższym zauważyć należy, że orzeczenie sądu w sprawie wymierzenia organowi grzywny ma charakter uznaniowy. Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Oznacza to, że sąd może, ale nie musi wymierzać grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc na jakim etapie postępowania sądowego w sprawie głównej został złożony wniosek, jaka jest motywacja wnioskodawcy, jak duże było przekroczenie terminu, jakie były przyczyny niedopełnienia obowiązku przez organ. Konstrukcja ustawowa w kwestii wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., jest w tej mierze elastyczna i dopasowana do zmiennych realiów praktyki i zawsze należy mieć na względzie okoliczności konkretnej sprawy. Powyższe wskazuje, że w sprawie dotyczącej wymierzenia organowi grzywny zasadnicze znaczenie ma wnikliwe i wszechstronne wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z przekazywaniem przez organ sądowi skargi wraz z aktami sprawy oraz odnoszących się do przyczyn złożenia tego rodzaju wniosku przez wnioskodawcy. W niniejszej sprawie bezspornie Rada Gminy K. uchybiła 30-dniowemu terminowi do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy. Pismem z dnia 12 lipca 2022 r. (data nadania) organ udzielił odpowiedzi na przesłaną skargę, przesyłając jednocześnie fragmentaryczne akta sprawy. W ocenie Sądu, nałożyć zatem należało na podmiot zobowiązany grzywnę w związku z brakiem przesłania skargi. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Aktualnie stanowi o tym komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2022 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2021 r. (M.P. z 2022 r., poz. 175), zgodnie z którym wynagrodzenie to wyniosło – 5.662,53 zł. W tym stanie sprawy Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 1 000 zł, która nie przekracza maksymalnej wysokości grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd uwzględnił upływ czterech miesięcy od dnia wniesienia skargi do podmiotu zobowiązanego. Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 154 § 6 p.p.s.a. Zwrot kwoty kosztów postępowania stronie uzasadnia art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).