VIII SO/Wa 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. R. o ukaranie Prezydenta Miasta R. grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : oddalić wniosek. W przedmiotowej sprawie R. R. (dalej jako skarżący) pismem z dnia [...] listopada 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu administracji skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w sprawie niewydania decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W dniu [...] marca 2010 r. R. R. złożył do tutejszego Sądu wniosek o wymierzenie na podstawie art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny z tytułu niewykonania obowiązku prawnego – przekazania jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta R. do Sądu. Do pisma dołączono kopię ww. skargi na bezczynność. W związku z faktem, iż w aktach przekazanej sprawy brak było odpowiedzi organu na ww. skargę z dnia [...] marca 2010 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. przesłano Prezydentowi Miasta R. odpis wniosku skarżącego oraz wezwano do udzielenia odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na wniosek organ przyznał, że zarzut zawarty we wniosku jest zasadny, jednak wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny. Pełnomocnik organu podniósł, że skarga na bezczynność została przekazana do Sądu w dniu [...] kwietnia 2010 r., ponadto skutek bezczynności został usunięty poprzez wysłanie skarżącemu decyzji w sprawie warunków zabudowy. Skarga na bezczynność Prezydenta Miasta R. została zarejestrowana pod sygn. akt VIII SAB/Wa 28/10. Postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2010 r. odrzucono ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i to, czy przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259). Grzywna nie jest zatem - co do zasady - środkiem represji za sam fakt nienadesłania dokumentów w ogóle, czy ich nienadesłanie w terminie, lecz środkiem dyscyplinującym organ. Celem wymierzenia grzywny jest bowiem wymuszenie na organie przekazania akt i nadania sprawie właściwego biegu, a nie ukaranie organu za nieterminowość działania. W przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta R. w dniu [...] kwietnia 2010 r. wniósł do Sądu oryginał skargi R. R. z dnia [...] listopada 2009 r. Sprawa sądowa zainicjowana wniesieniem tej skargi prowadzona jest obecnie pod sygnaturą VIII SAB/Wa 28/10, a postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. odrzucono omawianą skargę. Tym samym organ uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec tego w rozpoznawanym przypadku - w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Prezydentowi Miasta R. grzywny, skoro podstawowy cel - przekazanie dokumentów do Sądu - został osiągnięty. Nastąpiło to rzeczywiście z opóźnieniem, jednakże organ wypełnił ciążący na nim obowiązek procesowy, zanim Sąd orzekł w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. a contrario, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.