VIII SO/Wa 4/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy B. S. podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, bezrobotną córką i bezrobotnym zięciem oraz synem, którego wspiera finansowo, a łączny dochód z tytułu wynagrodzenia i emerytury żony wynosi [...] zł. Wyjaśnił, że koszty utrzymania domu i bieżących opłat stanowią ok. [...] zł, reszta dostępnych środków przeznaczana jest zakup żywności i leków. W wyniku wezwania do uzupełnienia wniosku skarżący złożył raport z obrotów na koncie, zaświadczenie potwierdzające posiadanie przez córkę i zięcia statusu osób bezrobotnych (nie korzystających z pomocy opieki społecznej) oraz zaświadczenia o wysokości dochodów. Dodatkowo wyjaśnił, że oboje z żoną cierpią na [...],[...],[...],[...], co powoduje, że koszty leczenia wahają się od [...] do [...] zł miesięcznie, a ponadto planuje remont dachu, którego koszt wyniesie ok. [...]–[...] zł. Oświadczył, że pomaga finansowo synowi, który jest na utrzymaniu żony i potrzebuje pomocy rodziców, by zapewnić "dobry byt swoim dzieciom". Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Analiza złożonego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że po stronie skarżącej nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący posiada stały dochód, który wynosi [...] zł, zaś analiza raportu z obrotów na koncie wskazuje, że przy wpływach w ostatnich trzech miesiącach w wysokości ok. [...] zł wypłaty wynosiły ok. [...] zł, z czego ostatniej – [...] zł dokonano [...] kwietnia 2012 r. Biorąc pod uwagę, że złożony wyciąg nie zawiera salda końcowego za poszczególne miesiące to przyjąć należy, że skarżący dysponuje środkami pozwalającymi partycypować w kosztach postępowania sądowego. Natomiast okoliczność, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje bezrobotna córka wraz z mężem nie przesądza o trudnej sytuacji materialnej skarżącego, tym bardziej, że ze złożonego oświadczenie nie wynika, aby były to osoby chore, czy niepełnosprawne, które nie mogą podejmować prac sezonowych czy dorywczych, zwłaszcza, że nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Biorąc pod uwagę złożone wyjaśnienia i dokumenty uznano, że skarżący nie jest osobą znajdującą się w szczególnej trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów postępowania na Skarb Państwa. Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.