VIII SO/Wa 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "[...]" spółka z o.o. z siedzibą w W. o ukaranie Wójta Gminy [...] grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : 1. wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w kwocie [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od organu na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 8 maja 2013 r. (data wpływu do organu) "[...]" spółka z o.o. z siedzibą w [...] (skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] (Wójt, organ) w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (okoliczność znana Sądowi z urzędu – akta sprawy sygn. VIII SAB/Wa 25/13) W dniu 13 czerwca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła za pośrednictwem organu wniosek o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania jego skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wniosek Wójt wskazał, iż nie jest w stanie merytorycznie odnieść się do argumentów skargi, gdyż nie rozumie jej istoty. Oponuje jednak przeciwko ukaraniu Wójta grzywną, bowiem żądanie skarżącej zostało rozstrzygnięte decyzją administracyjną z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się przez organ administracji publicznej do tego obowiązku skutkuje tym, że na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialno-prawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednocześnie podkreślić należy, że obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a., jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania tej skargi. Obowiązek ten jest niezależny również od tego, czy organ, za którego pośrednictwem wniesiono skargę, jest organem administracji publicznej i czy zaskarżony akt lub czynność podlega właściwości sądu administracyjnego. Weryfikacja twierdzenia skarżącego, że wskazany przez niego podmiot jest organem administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność poddane jest kognicji sądów administracyjnych należy wyłącznie do sądu administracyjnego, który - uznawszy, że sprawa zainicjowana skargą nie należy do jego właściwości, czy to ze względu na podmiot dokonujący czynności albo dopuszczający się bezczynności, czy też z powodu przedmiotu tej czynności lub bezczynności - skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzuca. Z woli bowiem ustawodawcy, wyrażonej w powołanym wyżej przepisie, ocena czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, została powierzona temu sądowi, a nie organowi, za pośrednictwem którego skargę się wnosi. W żaden sposób organ ten nie może decydować o tym, czy wniesiona za jego pośrednictwem skarga należy do właściwości sądu administracyjnego. Datą wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy, a ponadto uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast jeżeli podmiot, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do sądu administracyjnego, uważa, że sprawa z tej skargi nie należy do właściwości sądów administracyjnych, przekazując ją do sądu powinien w odpowiedzi na skargę sformułować wniosek o jej odrzucenie. W związku z tym rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany ustalić, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, a jeśli tak - czy organ ten przekazał skargę do sądu administracyjnego. Analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje na to, że skarga spółki oznaczona datą 4 maja 2013 r. adresowana do "właściwego miejscowo WSA" wpłynęła do organu w dniu 8 maja 2013 r., potwierdza to prezentata Urzędu Gminy [...], którą opatrzono skargę. Okoliczności tej Wójt nie kwestionował. Jednocześnie Sąd stwierdza, że ww. skarga z dnia 8 maja 2013 r. została przekazana do Sądu dopiero przy piśmie Wójta z dnia 21 czerwca 2013 r. (data nadania 25 czerwca 2013 r.) stanowiącym odpowiedź na wniosek o ukaranie grzywną. Powyższa okoliczność uzasadnia stwierdzenie, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wymaga podkreślenia, że grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto wymierzenie grzywny pełni funkcję prewencyjną i ma służyć zapobieganiu naruszania przez organ administracji przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. w przyszłości. W zakresie wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. unormowanie art. 55 § 2 p.p.s.a. odsyła do przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2010 r. wyniosło 3.521,67 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r., M.P. z 2013 r. poz. 89). Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności mniejszej sprawy, a mianowicie przyczynę niewypełnienia obowiązku, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczności czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W tym miejscu Sąd podkreśla, iż z treści nadesłanej przez organ odpowiedzi na wniosek o ukaraniu grzywną wynika, że Wójt w ogóle nie był świadom ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania Sądowi skargi (na bezczynność organu w zakresie udzielenia informacji publicznej). Biorąc pod uwagę czas jaki upłynął od daty otrzymania skargi spółki (8 maja 2013 r.) do dnia przekazania jej do Sądu (25 czerwca 2013 r.) oraz okoliczności jej przekazania - wymuszone złożeniem przez skarżącego wniosku o ukaranie grzywną, Sąd stoi na stanowisku, że orzeczona kwota grzywny [...] zł stanowić będzie sankcję na tyle dotkliwą, że zapobiegnie w przyszłości nie wywiązywaniu się organu z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, nałożenie grzywny we wskazanej wysokości było celowe dla realizacji funkcji represyjnej i prewencyjnej. Uwzględnienie wniosku uzasadniało zasądzenie na rzecz skarżacego zwrotu poniesionych kosztów postępowania (wpis w kwocie 100 zł) zgodnie z art. 200 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.