VIII SO/Wa 5/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku Ł. S. o ukaranie Dyrektora Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Nr [...] [...] grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Nr [...][...] grzywnę w kwocie [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Nr [...][...]na rzecz Ł. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 lipca 2016 r. na biuro podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek Ł. S. (dalej: skarżący) o wymierzenie Dyrektorowi Samodzielnego Publicznego Centralnego Szpitala Klinicznego Nr [...][...] (dalej: Dyrektor, organ) grzywny w kwocie [...] zł z tytułu nieprzekazania do Sądu jego skargi z dnia 1 czerwca 2016 r. na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Dyrektor wniósł o jego oddalenie. Podał, iż skoro na wezwanie organu skarżący nie wykazał interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanej informacji publicznej, bo nie udzielił odpowiedzi, sprawę uznano za zakończoną. Wskazał nadto, iż skarżący od kilku lat przesyła do organu bardzo dużo różnych pism i wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Przy takiej ilości pism mogła zdarzyć się sytuacja, że przez przeoczenie nie przekazano do Sądu skargi skarżącego z 30 maja 2016 r. Wpis sądowy od wniosku w kwocie [...] zł został uiszczony w dniu 5 lipca 2016 r. (k. 24 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058, zwana dalej: u.d.i.p.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wyłączną przesłanką materialnoprawną takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie ustawowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Datą wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy, a ponadto uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z tym, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany ustalić, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, a jeśli tak - czy organ ten przekazał skargę do sądu administracyjnego. W piśmie procesowym – odpowiedź na wniosek (...) o nałożenie grzywny organ wskazał, że skarga skarżącego na bezczynność Dyrektora wpłynęła do organu i przez przeoczenie nie została przekazana do Sądu. Powyższa okoliczność uzasadnia stwierdzenie, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. W sprawie bezsporne jest, iż organ jako podmiot wykonujący zadania z zakresu administracji publicznej, zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Wskazać w tym miejscu należy, iż skoro skarga wpłynęła do organu 1 czerwca 2016 r. (dowód doręczenia – kopia, k. 10 akt sądowych), której to okoliczności organ nie kwestionuje, to termin do jej przekazania do Sądu upływał 16 czerwca 2016 r. Bezsporną jest także okoliczność, iż obowiązku w zakresie przekazania skargi do Sądu organ nie wykonał do tej pory. Wymaga podkreślenia, że grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto wymierzenie grzywny pełni funkcję prewencyjną i ma służyć zapobieganiu naruszania przez organ administracji przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. w przyszłości. W zakresie wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., unormowanie art. 55 § 2 p.p.s.a. odsyła do przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3.899,78 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r., M.P. z 2016 r. poz. 145). Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności mniejszej sprawy, a mianowicie przyczynę niewypełnienia obowiązku, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że orzeczona kwota grzywny [...] zł stanowić będzie sankcję na tyle dotkliwą, że zapobiegnie w przyszłości niewywiązywaniu się organu z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nałożenie grzywny we wskazanej wysokości było celowe dla realizacji funkcji represyjnej i prewencyjnej. Dlatego Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego (wpis w kwocie [...] zł, k. 24 akt sądowych) orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a.