VIII SO/Wa 7/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L.I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L.I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Skarżący L.I. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podając w uzasadnieniu, że aktualne dochody 1126 zł brutto nie pozwalają mu na pokrycie kosztów sądowych, natomiast stan zdrowia nie pozwala na większą aktywność zawodową, a tym samym większe dochody. Pismem z dnia 8 lipca 2008 r. wezwano skarżącego do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących sytuacji majątkowej. W odpowiedzi skarżący nadesłał zeznanie podatkowe za 2007 r., z którego wynika że osiągnął dochód brutto w wysokości 10.738 zł, zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, wyrok Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z 25 sierpnia 1994 r. rozwiązujący związek małżeński skarżącego, zaświadczenia o stanie zdrowia ([...] ograniczająca możliwość wykonywania pracy) oraz wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, że skarżący posiada lokatę terminową w wysokości 8.639,44 zł. Ponadto skarżący oświadczył, że leczy się w związku z [...], na potwierdzenie czego załączył kserokopię strony z numerem ewidencyjnym, pod którym jest zarejestrowany w Centrum [...]. Wyjaśnił także, że posiadane na lokacie terminowej środki są niedostępne z uwagi na nierozliczone wcześniejsze zobowiązanie leasingowe, którego zabezpieczeniem miała być między innymi lokata. Oświadczył, że miesięcznie płaci alimenty na syna M. w wysokości 200 zł zasądzone w wyroku rozwodowym z 1994 r. oraz, że koszty związane z utrzymaniem mieszkania ograniczają się do opłat czynszu i energii w wysokości 100 zł, gdyż zamieszkuje wspólnie z synem i jego rodziną zaś niskie koszt wynikają z faktu, że synowa jest kuzynką właściciela mieszkania. Skarżący często przebywa w mieszkaniu swojej matki, od której uzyskuje pomoc w kosztach utrzymania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ppsa) Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. Mając na uwadze sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, a także charakter sprawy, stwierdzić należy, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Decydujące znaczenie dla oceny wniosku L.I. ma okoliczność, że posiada on oszczędności w kwocie 8.639 zł. Z załączonego wyciągu bankowego nie wynika bowiem, aby kwota ta, jak twierdzi skarżący, nie pozostawała w jego dyspozycji z uwagi na nierozliczone inne zobowiązania. Na tę okoliczność skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że posiadanie jakichkolwiek oszczędności w zasadzie wyklucza możliwość udzielenia stronie prawa pomocy. Skarżący nie wykazał również by faktycznie leczył się w Centrum [...] ( ponosił z tego tytuł koszty), przedłożona bowiem kserokopia strony z numerem ewidencyjnym nie zwiera żadnej informacji w tym zakresie. Również przedłożone zaświadczenie o stanie zdrowia – [...] negatywnie wpływającej na pracę zawodową nie zostało wydane przez specjalistyczną placówkę zdrowia [...]. Biorąc powyższe pod uwagę, w szczególności zaś zestawiając wysokość kosztów do jakich skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania (wpis od skargi około 3.000 zł) z wysokością środków na lokacie terminowej (8.639 zł) uznano, że wniosek w przedmiocie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący bowiem nie wykazał w sposób przekonywający, że nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pk 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.