VIII SO/Wa 8/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-04-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Ministra Finansów należy ukarać grzywną za nieterminowe przekazanie skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Minister Finansów podlega grzywnie, jeśli nie przekazał skargi do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i prewencyjny, a jej wysokość zależy od okoliczności sprawy, w tym od przyczyny uchybienia terminu i czasu jego trwania. W tym przypadku, dziewięciodniowe uchybienie terminu uzasadniało wymierzenie grzywny.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o ukaranie Ministra Finansów grzywną za nieterminowe przekazanie jej skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Skarga wpłynęła do Ministra w listopadzie 2013 r., a została przekazana do sądu dopiero w tym samym miesiącu, z dziewięciodniowym uchybieniem 15-dniowego terminu. Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania, tłumacząc opóźnienie koniecznością udzielenia odpowiedzi na liczne wnioski o informacje publiczną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Finansów grzywnę w kwocie [...] zł oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie [...] zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] w W. o ukaranie Ministra Finansów grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : 1. wymierzyć Ministrowi Finansów grzywnę w kwocie [...] ([...]) zł. 2. zasądzić od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
W dniu [...] lutego 2014 r. na biuro podawcze Sądu wpłynął wniosek [...] w W. (skarżąca) o wymierzenie Ministrowi Finansów (Minister, organ) grzywny z tytułu nieterminowego przekazania do Sądu jej skargi z dnia [...] listopada 2013 r. (data wpływu do organu) w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Minister wniósł o umorzenie postępowania w zakresie złożonego wniosku wyjaśniając, iż uchybienie terminu w przekazaniu skargi nie było wynikiem celowych i świadomych działań organu, a wynikało z konieczności udzielenia odpowiedzi na licznie złożone wnioski o udzielenie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia.
Natomiast zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., zwana dalej u.d.i.p.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wyłączną przesłanką materialnoprawną takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie ustawowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. Datą wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wprawdzie skargi nie ma jeszcze w tym momencie w sądzie, ale z tym faktem należy wiązać określone skutki prawne. Wniesienie skargi nakłada na organ administracyjny obowiązek udzielenia odpowiedzi oraz przesłania do sądu akt sprawy, a ponadto uprawnia organ do dokonania autokontroli zaskarżonego aktu lub czynności.
W związku z tym rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest zobowiązany ustalić, czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu, a jeśli tak - czy organ ten przekazał skargę do sądu administracyjnego. W piśmie procesowym – odpowiedź na wniosek (...) o nałożenie grzywny, organ wyraźnie wskazał, że skarga skarżącej na decyzję Ministra z dnia [...] września 2013 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, oznaczona datą [...] listopada 2013 r. wpłynęła do Ministra w dniu [...] listopada 2013 r. Ww. skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę została przez organ przekazana do Sądu w dniu [...] listopada 2013 r. Powyższa okoliczność uzasadnia stwierdzenie, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie bezsporne jest, iż organ zobowiązany był do przekazania skargi do Sądu w terminie 15 dni, określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., który upływał w dniu [...] listopada 2013 r. Bezsporną jest także okoliczność, iż swój obowiązek organ wykonał dopiero w dniu [...] listopada 2013 r. tj. z dziewięciodniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p.
Wymaga podkreślenia, że grzywna wymierzana organowi, o jakiej mowa w przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Ponadto wymierzenie grzywny pełni funkcję prewencyjną i ma służyć zapobieganiu naruszania przez organ administracji przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. w przyszłości. W zakresie wymiaru grzywny, którą można orzec za niewypełnienie przez organ administracji publicznej obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. unormowanie art. 55 § 2 p.p.s.a. odsyła do przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3.650,06 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r., M.P. z 2014 r. poz. 146). Rozstrzygając o wymiarze grzywny ze względu na użycie przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowania "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności mniejszej sprawy, a mianowicie przyczynę niewypełnienia obowiązku, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczności czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił
i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Biorąc pod uwagę okoliczność, iż przekazanie skargi do Sądu nastąpiło z dziewięciodniowym uchybieniem terminu, Sąd stoi na stanowisku, że orzeczona kwota grzywny [...] zł stanowić będzie sankcję na tyle dotkliwą, że zapobiegnie w przyszłości nie wywiązywaniu się organu z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, nałożenie grzywny we wskazanej wysokości było celowe dla realizacji funkcji represyjnej i prewencyjnej. Uwzględnienie wniosku uzasadniało zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu poniesionych kosztów postępowania (wpis w kwocie [...] zł, k. [...] akt sądowych) zgodnie z art. 200 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło