I SA/Wr 1/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2004 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie sprzedaży hurtowej, działalności finansowej, usługowej i produkcji konstrukcji stalowych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wskazała, że długotrwała (od 2004 r.) kontrola prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej spowodowała wycofanie się partnerów handlowych, utratę rynków zbytu i dostaw. Spółka nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, gdyż ma wciąż niespłacone długi między innymi w ZUS-ie, natomiast podejmowane próby zmiany profilu działalności nie dały dotąd pozytywnych rezultatów. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 50.000 zł, wartość środków trwałych – 147.004 zł, natomiast wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu – 189.369,49 zł. Na rachunku bankowym, według stanu konta na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, nie zgromadzono żadnych środków. Na wezwania Sądu wnioskująca Spółka przedłożyła akt założycielski spółki z o.o., umowę sprzedaży udziałów w spółce, listę wspólników, oświadczenia prokurenta i jednocześnie wspólnika spółki, zeznania podatkowe za 2006 i 2007 r., a także bilans za rok 2006, odpis z KRS, wyciąg z rachunku bankowego w Banku Spółdzielczym, wypis z ksiąg wieczystych, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego w BZ WBK, pismo z ZUS o wysokości zobowiązań Spółki oraz wyrok sądu gospodarczego dotyczący wierzytelności Spółki. Z powyższych dokumentów wynika, że przedmiotem działalności strony skarżącej jest również m.in. sprzedaż hurtowa i naprawa pojazdów mechanicznych, obsługa nieruchomości, usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, sprzedaż hurtowa żywności, produktów kosmetycznych, farmaceutycznych, artykułów gospodarstwa domowego, materiałów budowlanych, itd. Wspólnikami Spółki są K. K., który posiada 98 udziałów oraz A. K. posiadająca 2 udziały. Oświadczono, że Spółka nie złożyła zeznania podatkowego w 2007 r., gdyż ten rok obrachunkowy zakończyła stratą. Natomiast w 2006 r. jej przychód wyniósł 7.092.871,08 zł, koszty uzyskania przychodu – 7.282.240,57 zł, a strata – 189.369,49 zł. Na dodatkowe wezwanie Sądu strona przedłożyła zeznania podatkowe za 2007 r., z którego wynika, że uzyskała w tym roku przychód w kwocie 238.925,26 zł i poniosła stratę w wysokości 44.893,84 zł. W pierwszych dwóch miesiącach 2008 r. natomiast – zgodnie z oświadczeniem – nie osiągnęła żadnego dochodu (do oświadczenia załączono wydruk z kasy fiskalnej). Oświadczono, że Spółka posiada następujące składniki majątkowe: Budynki o wartości 88.504 zł, grunty o wartości 50.000 zł oraz środki transportu – 8.500 zł. Środki te zostały zajęte (obciążone hipoteką przymusową), co potwierdzają zapisy w wypisie z ksiąg wieczystych. Strona wskazała, że w związku z zajęciem posiadanych nieruchomości i wierzytelności z rachunku bankowego, Spółka nie ma możliwości uzyskania kredytu lub pożyczki na działalność gospodarczą. Z pisma z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lutego 2008 r. wynika, że w płatności składek na ubezpieczenia społeczne strona ma zaległości w kwocie 73.131,04 zł, która jest należnością główną. Z przedłożonego wyroku sądu gospodarczego wynika, że Spółka posiada wierzytelność zasądzoną od jej kontrahenta, którą – zgodnie z udzieloną informacją – została przekazana do ściągnięcia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na poczet zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Ponadto dłużnikiem strony jest jej prokurent na kwotę 200.000 zł. Przedłożono również oświadczenie K. K., że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego za Spółkę, gdyż jego wynagrodzenie zasadnicze ze stosunku pracy wynosi 1.300 zł brutto i z tych środków utrzymuje bezrobotnych rodziców. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powołanej wyżej regulacji wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uwiarygodnienia okoliczności uzasadniających żądanie wniosku. Zdaniem Sądu strona, pomimo przedłożenia licznych dokumentów i oświadczeń, nie wykazała jednak w sposób wiarygodny, że nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych, gdyż powyższe oświadczenia są sprzeczne. Wskazać należy, że strona na urzędowym formularzu wniosku nie ujawniła wszystkich posiadanych rachunków bankowych. W istocie jeden z tych rachunków został zajęty w celu zabezpieczenia wierzytelności, niemniej jednak okoliczność nieujawnienia wszystkich żądanych danych ma wpływ na ocenę wiarygodności również pozostałych udzielonych przez wnioskodawcę informacji. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku zeznania podatkowego za 2007 r. Strona bowiem w pierwszej kolejności złożyła oświadczenie, że nie składała zeznania podatkowego za ten rok, gdyż nie uzyskała dochodu, a jedynie poniosła stratę, następnie, po kolejnym wezwaniu Sądu, przedłożyła zeznanie podatkowe za rok 2007. Z zeznania tego wynika natomiast, że Spółka, pomimo twierdzenia o trudnej sytuacji finansowej, uzyskała w minionym roku podatkowym znaczny przychód. Wprawdzie w 2006 r. przychód ten był wielokrotnie wyższy, jednakże nadal nie można twierdzić, że Spółka jest w kondycji finansowej, która uzasadniałaby obciążenie kosztami sądowymi związanymi z jej udziałem w niniejszej sprawie Skarbu Państwa. Fakt uzyskiwania jednocześnie straty jest natomiast związany tylko z ponoszeniem wysokich kosztów uzyskania przychodu. Zwrócić też trzeba uwagę, że postanowienia aktu założycielskiego Spółki przewidują możliwość dopłat przez jej wspólników. Wprawdzie jeden ze wspólników złożył oświadczenie o wysokości swojego dochodu, ale z przedłożonych dokumentów wynika, że nie jest on wspólnikiem jedynym. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że strona nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej i w związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.