I SA/Wr 1/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku U.O.-M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie skargi U.O.-M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2000 r. postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W sprawie postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2011 r. przyznano U. O.-M. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r. Sąd oddalił skargę U. O.-M. oraz A. M. na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. Wraz ze skargą kasacyjną od wyżej wskazanego wyroku Sądu U. O.-M., reprezentowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez radcę prawnego, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – zgodnie z § 2 art. 245 powołanej ustawy procesowej - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 239 pkt 4) ustawy procesowej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznano zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Wskazać trzeba, że prawo pomocy przyznane w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostało przyznane U. O.-M. postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lutego 2011 r. w zakresie maksymalnym, jaki przewiduje uregulowanie wynikające z Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie stwierdzić należy, że w sprawie prawo pomocy przyznane zostało stronie skarżącej wyżej wskazanym orzeczeniem referendarskim w zakresie tożsamym z zakresem wniosku złożonego w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej. Dalej winno się wskazać, że strona skarżąca w obecnie toczącym się, w następstwie wydania wyroku w jej sprawie, postępowaniu korzysta z prawa pomocy przyznanego jej na wcześniejszym etapie postępowania w sprawie. Aktualnie prowadzone postępowanie jest bowiem procesową kontynuacją postępowania wcześniejszego, zainicjowanego skargą tej strony na decyzję organu podatkowego. Podsumowując stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie skarżąca korzysta z przyznanego jej prawa pomocy. Zostały zatem zachowane, przysługujące stronie skarżącej w jej sytuacji materialnej, gwarancje realizacji prawa do sądu. Istotny przy badaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. zwolnienia od kosztów sądowych) zostało już stronie przyznane prawomocnym postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r. i uprawnienie do korzystania z niego w sprawie jest nadal aktualne. W konsekwencji wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu, uznać należało za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 258 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – umorzyć, o czym postanowiono jak w sentencji.