I SA/Wr 1/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że oboje z mężem nie pracują. Mają 8-letniego syna, ciążą na nich zobowiązania finansowe, których nie są w stanie opłacić. Środki na opłacenie rachunków za mieszkanie i obiadów dla syna w szkole uzyskują z Opieki Społecznej. Strona zaakcentowała, że nie ma jakichkolwiek pieniędzy, nie może też zdobyć pracy. Nie posiada też nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Oboje z mężem nie maja prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jako znane z urzędu – to jest z akt administracyjnych sprawy – wskazać trzeba, że zarówno strona, jak i jej syn mają poważne problemy zdrowotne – oboje wymagają stałego leczenia. Z wyjaśnień strony wynika, że stan zdrowia i konieczność dłuższego zwolnienia lekarskiego stało się powodem utraty pracy. Z kolei ze względu na wiek nie przysługiwało skarżącej prawo do renty. Na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe zostało wykazane. Nie ulega wątpliwości, że strona nie ma jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów swego udziału w postępowaniu sądowym. W rzeczywistości jedynym źródłem dochodów jej rodziny jest wsparcie finansowe udzielane przez Opiekę Społeczną. Wyjaśnić tylko należy, że fakt wykazania braku możliwości poniesienia kosztów związanych z postępowaniem przez Sądem nie jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi na decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowej. Przede wszystkim decyzja ta podlega kontroli Sądu pod względem zgodności z przepisami prawa. Inne są też przesłanki i podstawa prawna przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowym i umorzenia zaległości podatkowej w postępowaniu podatkowym. Przyznanie prawa pomocy niniejszym postanowieniem służy przede wszystkim zapewnieniu stronie skarżącej możliwości obrony swoich praw przed tutejszym Sądem w związku z wniesioną skargą, bez konieczności ponoszenia wydatków związanych z procesem. Wobec powyższego stwierdzić należało, że zostały wypełnione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Dlatego też, na podstawie art. 245 § 2, art. art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.