I SA/Wr 1000/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 24 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad 2015 r. oraz kwoty odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej i orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku postanawia: I. odrzucić zażalenie, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. sp. z o.o. sp. komandytowej z siedzibą w D. na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 24 lipca 2017 r. Powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie jej braków formalnych w zakresie wykazania następstwa prawnego pozwalającego stwierdzić, że I.J. jest komplementariuszem spółki uprawnionym do jej reprezentacji. Wskazanym postanowieniem Sąd oddalił również wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uznał bowiem, że skarga jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono jej braków formalnych. Wymienione postanowienie Sądu zostało zaskarżone w ustawowym terminie. Pod zażaleniem widnieje podpis radcy prawnego H.W. Do zażalenia nie załączono stosownego pełnomocnictwa procesowego. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 maja 2018 r., wezwano wymienionego pełnomocnika do usunięcia braku formalnego zażalenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W odpowiedzi na to wezwanie, przedłożono pełnomocnictwo datowane na dzień 21 kwietnia 2018 r., udzielone przez I. J. Uiszczono także wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł. W wykonaniu kolejnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 maja 2018 r., pismem z dnia 29 maja 2018 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, przez przedłożenie dokumentów potwierdzających umocowanie I.J. do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki, tj.: - dokumentu potwierdzającego zmianę nazwy A. sp. z o.o na B. sp. z o.o. oraz umocowania T. C. do działania w imieniu B. sp. z o.o., - dokumentu potwierdzającego wstąpienie T. C. do skarżącej spółki jako jej komplementariusz w miejsce M. K. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie pełnomocnik przy piśmie z dnia 11 czerwca 2018 r. złożył poświadczone za zgodność z oryginałem kopie następujących dokumentów: - sporządzony w formie aktu notarialnego z dnia 5 grudnia 2013 r. protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników A. sp. z o.o., wedle którego m.in. zmieniono brzmienie nazwy spółki z: "A." na: "B." oraz powołano jako prezesa zarządu tej spółki T. C., - protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników B. sp. z o.o. z dnia 18 września 2014 r. o odwołaniu ze stanowiska prezesa zarządu T. C. i powołaniu na to stanowisko M.W., - wzór podpisu M.W. Pełnomocnik nie przedłożył, mimo wskazania w ww. piśmie przewodnim z dnia 11 czerwca 2018 r., kopii umowy zbycia praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej z dnia 1 września 2015 r., zawartej pomiędzy M.K. a T.C. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zażalenie podlegało odrzuceniu. Należy podkreślić, że skuteczne zainicjowanie postępowania zażaleniowego zmierzającego do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia, uwarunkowane jest m.in. wniesieniem zażalenia przez podmiot mający legitymację procesową i zdolność procesową. Jako, że w sprawie stroną, która wniosła zażalenie jest spółka komandytowa, wskazany warunek należało ocenić przez pryzmat przepisów art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej w skrócie: p.p.s.a.) w związku z art. 117 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1577 ze zm.; dalej w skrócie: k.s.h.) Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl natomiast art. 117 k.s.h. spółkę reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki. Z przywołanych przepisów wynika, że strona postępowania sądowoadministracyjnego będąca spółką komandytową działa przez komplementariusza, a rzeczone umocowanie do działania w imieniu spółki musi zostać stosownie udokumentowane. Nie ulega przy tym wątpliwości, że komplementariusz może zlecić prowadzenie sprawy przez pełnomocnika. Zgodnie bowiem z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przy czym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a). Zauważyć należy, że udokumentowanie wymienionych okoliczności także na etapie zażalenia, może nastąpić w drodze odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia w wyznaczonym, ustawowym terminie braków formalnych tego środka zaskarżenia. W przeciwnym wypadku, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, zażalenie zostało podpisane przez pełnomocnika, który przedłożył na wezwanie Sądu pełnomocnictwo udzielone przez I. J., działającego - wedle treści pełnomocnictwa - jako komplementariusz skarżącej spółki. Z uwagi na fakt, że na dzień wniesienia zażalenia nie wynikało z akt sprawy, by I. J. był rzeczonym komplementariuszem (m.in. nie odnotowano stosownych zmian w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, w którym jako komplementariusz widnieje A. sp. z o.o. – vide: odpis z KRS znajdujący się w aktach sprawy), Sąd wezwał pełnomocnika do udokumentowania następstwa prawnego po stronie komplementariusza. Z treści dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika na ww. wezwanie a także tych, które zostały wcześniej złożone wynika, że w dniu 5 grudnia 2013 r. A. sp. z o.o. zmieniła nazwę na: B. sp. z o.o., w której jako prezesa zarządu ustanowiono T. C. W dniu 31 sierpnia 2014 r. B. sp. z o.o. jako komplementariusz skarżącej spółki zbyła przysługujący jej ogół praw i obowiązków w spółce komandytowej na rzecz M. K.. Natomiast w dniu 1 września 2015 r. ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej nabył I. J. od T. C.. W ocenie Sądu, analiza przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że brak jest dokumentów potwierdzających następstwo prawne I.J. po stronie komplementariusza strony skarżącej. Skoro bowiem to T.C., jako komplementariusz skarżącej spółki zbył ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej na rzecz I. J., koniecznym było udokumentowanie faktu wstąpienia T. C. w miejsce poprzedniego komplementariusza M.K., o co m.in. pełnomocnik został wezwany pismem z dnia 29 maja 2018 r. W odpowiedzi na to wezwanie (pismo z dnia 11 czerwca 2018 r.), pełnomocnik mimo wskazania, że załącza kopię umowy zbycia praw i obowiązków wspólnika w spółce komandytowej z dnia 1 września 2015 r., zawartej pomiędzy M.K. a T.C., rzeczonego dokumentu jednak nie przedłożył. Wobec powyższego uznać należało, że następstwo prawne I. J. po stronie komplementariusza strony skarżącej nie zostało udokumentowane. Tym samym, pełnomocnik nie wykazał umocowania do działania za mocodawcę w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu do zażalenia (punkt drugi sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.