I SA/Wr 1003/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. wniosła skargę na powołaną wyżej interpretację indywidualną którą nadała w dniu 1 lipca 2016 r. za pośrednictwem "A" w Turcji. Jak wynika z akt sprawy, do organu podatkowego skarga ta wpłynęła w dniu 4 lipca 2016 r., zaś odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej w dniu 30 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na wniesienie jej po terminie. Z treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że w przypadkach o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., tj. gdy skarga dotyczy aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, którą to odpowiedź doręczono skarżącej w dniu 30 maja 2016 r. Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że kwestionując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej skarżąca powinna była wnieść skargę do sądu administracyjnego (za pośrednictwem organu podatkowego który wydał skarżony akt) w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten mijał w dniu 29 czerwca 2016 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, w dniu 1 lipca 2016 r., a zatem dwa dni po upływie terminu zaskarżenia, strona nadała skargę za pośrednictwem "A" w Turcji. Niezależnie od faktu, że już sama czynność nadania skargi nastąpiła po upływie terminu (który mijał w dniu 29 czerwca 2016 r.), trzeba dodatkowo wyjaśnić, że wniesienie skargi za pośrednictwem przedsiębiorstwa trudniącego się doręczaniem przesyłek kurierskich (np. "A") nie może być traktowane jako równoznaczne z jej wniesieniem do sądu. Przywilej taki przewidziany jest przez ustawę wyłącznie dla przesyłek nadanych za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego, o którym mowa w ustawie Prawo pocztowe. Reguła ta wiąże również w wypadku nadania przesyłki za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego krajów Unii Europejskiej. W rozpoznawanej sprawie natomiast po pierwsze, przesyłkę nadano spoza terenu Unii Europejskiej (co wyklucza przypisanie nadaniu przesyłki tej omawianego skutku), po drugie zaś, doręczające przedsiębiorstwo ("A") usługę tę wykonuje za pośrednictwem swoich oddziałów w poszczególnych krajach, wobec czego w ogóle nie przekazuje jej publicznemu operatorowi pocztowemu któregokolwiek z krajów członkowskich Unii Europejskiej. Toteż jedyną datą, jaka w rozpoznawanej sprawie uznana być może za chwilę złożenia skargi jest dzień jej wpływu do organu podatkowego, tj. 4 lipca 2016 r. Rozważania te czynione są jednak wyłącznie na marginesie, jako że już data nadania skargi widniejąca na przesyłce nadanej w Turcji przypada na czas po upływie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze przedstawioną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.