I SA/Wr 1005/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące IX-XII 2006 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że w chwili obecnej prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi stratę. Nie posiada żadnych oszczędności ani innych środków umożliwiających uiszczenie opłat sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z partnerką życiową i córką (ur. w 2008 r.), posiada nieruchomość rolną (2,32 ha). Poza tym nie dysponuje żadnymi innymi nieruchomościami, zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dodatkowo wskazał, że posiada samochód Peugeot 307, rocznik 2007 i mieszkanie w kredycie. Oboje z partnerką uzyskują dochody z działalności gospodarczej, z której strata wynosi obecnie 3.000-5.000 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia 30 września 2010 r., wniósł o przedłużenie terminu do zastosowania się do wezwania o 14 dni, który został wyznaczony ostatecznie na 14 października 2010 r. Do daty niniejszego postanowienia nie nadesłano żadnych żądanych dokumentów i oświadczeń. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym – jak wynika z przytoczonej regulacji – to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania w sposób wiarygodny okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). Tak też było w przypadku informacji zawartych we wniosku skarżącego, które były zbyt zdawkowe dla dokonania rzetelnej oceny jego możliwości płatniczych. Nie można bowiem wywieść z informacji o wysokości straty z działalności gospodarczej, jakie skarżący uzyskuje z niej przychody, jak kształtują się bieżące wydatki w jego gospodarstwie domowym i z jakich źródeł są finansowane, skoro wnioskodawca wskazuje, że nie uzyskuje dochodu. Tym bardziej, że podaje, iż posiada mieszkanie, za które spłaca kredyt. Termin do przedłożenia żądanych oświadczeń i dokumentów – dodatkowo na wniosek przedłużony – był natomiast wystarczająco odległy, aby ich zebranie nie napotykało trudności. Wobec powyższego stwierdzić należało, ze wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i dlatego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.