I SA/Wr 101/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. – PPHU A we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące: IV-XII/2004 r.; I-XII/2005 r.; I-XII/2006 r. wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na powołaną wyżej decyzję, strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika dor. pod. G. C., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony wniosek ten jest uzasadniony z uwagi na wysoce kontrowersyjny stan prawny sprawy, fakt, że skarżona decyzja wymierza podatek w kwocie znacznie przewyższającej przeciętne dochody strony oraz z uwagi na zagrożenie utraty źródeł utrzymania. Ponadto strona wskazała, że nie posiada żądanych kwot. Nie posiada również dodatkowych źródeł finansowania, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę żądanej zaległości podatkowej wraz z odsetkami. Strona podniosła, że próby wykonania skarżonej decyzji są więc bezcelowe tak ze względu na brak majątku do zapłacenia wymierzonego podatku, jak i na brak możliwości wykonywania jakiejkolwiek działalności zarobkowej w celu pozyskania takiego majątku, po uruchomieniu środków egzekucyjnych. Końcowo strona stwierdziła, że wykonanie skarżonej decyzji uniemożliwi jej podstawową egzystencję i nie przyniesie żądanego skutku finansowego dla Skarbu Państwa, ponieważ nie posiada środków materialnych na zapłatę żądanej zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa - sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa ma zatem wyjątkowy charakter - jako zasadę przyjmuje się bowiem, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniające prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym okoliczności te winny odnosić się do konkretnych zdarzeń. Podkreślić należy, że Sąd badając, czy w sprawie wystąpiły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, nie tylko na ocenie wniosku strony, lecz również na ocenie materiału zebranego w aktach sprawy. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania wobec strony ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. Taką okolicznością nie jest powoływanie się strony na zarzuty skargi, bowiem na etapie rozpoznawania wniosku w trybie art. 61 § 3 upsa nie jest dokonywana kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności. Zajęcie merytorycznego stanowiska w tym przedmiocie będzie możliwe dopiero po zamknięciu rozprawy. Wskazana przez stronę okoliczność nieposiadania kwot określonych przez organ czy też brak majątku także nie stanowią przesłanki, które spowodowałyby skutki określone w powołanym przepisie. Również dokumenty przedłożone do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, którego nie przyznano, nie uzasadniają zastosowania tej instytucji. Dodać również należy, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.