I SA/Wr 1013/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska - (sprawozdawca) Protokolant: Lucyna Barańska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi W. N. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.) na rzecz D. G. Kancelaria Adwokacka we W., ul. R. [...] kwotę 615 zł (sześćset piętnaście złotych). Przedmiotem skargi jest decyzja Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] w sprawie odmowy zwrotu podatku VAT w kwocie [...] Z wnioskiem o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie [...] W. N. wystąpił wskazując, że w 1995 r. podczas jego choroby, żona W. N., posiadająca pełnomocnictwo do prowadzenia w imieniu skarżącego działalności gospodarczej, sprzedała: samochód ciężarowy Liaz, naczepę ciężarową Brandys, przyczepę ciężarową kontenerową i przyczepę ciężarową. Z faktur wystawionych przez nabywcę Spółkę z o.o. A z grudnia 1995 r. wynika, że należny podatek od tworów i usług został zapłacony w kwocie [...]. Ponieważ Sąd Okręgowy w J. G. wyrokiem częściowym z dnia 3 lipca 2002 r. sygn. akt IC 1055/01 ustalił, że umowy sprzedaży dot. w/w rzeczy zawarte pomiędzy W. N. a Spółką z o.o. A w M. są nieważne. Skarżący domaga się zwrotu nienależnie zapłaconego przez niego podatku od towarów i usług od sprzedaży tych rzeczy. Urząd Skarbowy odmówił zwroty wskazanej przez skarżącego kwoty podatku, powołując się na upływ terminu zwrotu nadpłaty. Organ wskazał na art. 330 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), który w zakresie zwrotu nadpłat powstałych przed dnia 1 stycznia 1998 r. odsyłał do przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. Z 1993 r. Nr 108, poz.486 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 29 ust.1 i ust 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych kwoty nadpłaconych i nienależnie zapłaconych podatków (nadpłaty) podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe, a w razie braku takich podlegają zwrotowi w ciągu 3 miesięcy od dnia powstania nadpłaty. Po upływie 3 lat, licząc od końca roku w którym powstała nie podlega ona zwrotowi. Deklarację za grudzień 1995 r. podatnik złożył w dniu [...] i wykazał sprzedaż opodatkowaną ([...] netto, VAT - 22% - [...]), przeniesienie z poprzedniego miesiąca w kwocie [...], zakupy opodatkowane służące sprzedaży opodatkowanej - [...](VAT [...]), kwota do wpłaty [...] - którą zapłacono w dniu [...]. Działalność gospodarczą skarżący zlikwidował [...] Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Urząd Skarbowy uznał, że nie jest możliwe wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu nadpłaty z uwagi na upływem terminu do złożenia wniosku o taki zwrot. Termin ten upłynął [...] tj. po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nadpłata powstała. W ocenie organu nadpłata powstała w dniu [...], gdyż przyjął, że przedstawiony przez W. N. wyrok częściowy Sądu Okręgowego w J. G. z dnia [...] ma charakter "deklaratywny". W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił, że organ podatkowy bezpodstawnie poddał ocenie wyrok sądu powszechnego uznając, że ma on charakter "deklaratywny", a ponadto nie dokonał oceny wszystkich dokumentów, będących w jego posiadaniu. Zdaniem podatnika sprzedaż samochodów została opodatkowana dwukrotnie, gdyż pobrano z tego tytułu zarówno opłatę skarbową jak i podatek od towarów i usług. Do odwołania podatnik dołączył umowy z dnia [...] dotyczące sprzedaży spornych pojazdów, z których wynika, że samochody te sprzedał jako nie stanowiące środków trwałych, związanych z prowadzona przez niego działalnością gospodarczą, H. N. i M. B. i zgłosił te transakcje do opłaty skarbowej. Izba Skarbowa po rozpatrzeniu odwołania utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ odwoławczy podzielił stanowisko Urzędu Skarbowego co do daty powstania nadpłaty i terminu zwrotu nadpłaty. Stwierdził, iż zgodnie z art. 74 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nadpłata powstaje z dniem zapłaty podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (tj. w dniu [...]), a termin jej zwrotu upłynął w dniu [...] zgodnie z art.29 ust. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. W ocenie organu odwoławczego na zmianą daty powstania nadpłaty nie ma wpływa przedstawione przez skarżącego orzeczenia sądu powszechnego. Organ zauważył ponadto, że nadpłatę w tej sprawie mogła stanowić jedynie kwota [...] wynikająca z deklaracji za grudzień 1995 r., gdyż pozostała kwota - [...] mogła być rozliczona wyłącznie na zasadach obowiązujących w ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od tworów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Odnośnie przedstawionych zarzutów dotyczących nie skonfrontowania danych z ewidencji wymiarów doraźnych z danymi na fakturach oraz nie zbadanie zasadności likwidacji firmy Izba Skarbowa stwierdziła, że skarżący chce przerzucić na organy podatkowe skutki nieporozumień z żoną. Wątpliwości organu budzi także twierdzenie skarżącego, iż w dacie przedawnienia zwrotu nadpłaty toczyło się postępowanie sądowe w sprawie unieważnienie umów, bowiem sygnatura akt uwidoczniona na przedłożonym orzeczeniu ([...]) wskazuje, iż wniosek w tej sprawie złożył w 2001 r. tj. po upływie 5 lat od daty zawarcia transakcji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. N. wnosi o uchylenie decyzji i zarzuca, że organy podatkowa nie dokonały sprawdzeń w zakresie wskazanym przez niego w odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego w J. G., a dotyczącym uiszczenie zarówno opłaty skarbowej jak i podatku od towarów i usług od sprzedaży spornych pojazdów. Ponadto podkreślił, że sprawa jego jest szczególna z tego względu, że sąd powszechny stwierdził, iż złamano obowiązujące prawo. Odnośnie daty wniesienia do sądu sprawy o unieważnienie umów sprzedaży zawartych przez W.N. wyjaśnił, że przedstawione orzeczenie zapadło w wyniku wznowienia postępowania na skutek apelacji nie precyzując daty złożenia pozwu. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi i dodatkowo wyjaśniła, że deklaracja VAT-7 za grudzień 1995 r. nie była weryfikowana przez organy podatkowe, a weryfikacja taka obecnie mogła by się odbyć jedynie przez wydanie decyzji co nie jest możliwe ze względu na termin przedawnienia wynikający z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej (upływ 5 lat od końca roku kalendarzowego w którym upłyną termin płatności podatku). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem w przedmiotowej sprawie naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 74 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. W przedmiotowej sprawie zapłata podatku, który w ocenie skarżącego jest podatkiem nienależnym nastąpiła w dniu [...] Zastosowanie w sprawie ma zatem przepis art. 330 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że zwrot nadpłat powstałych przed wejściem w życie ustawy Ordynacja podatkowa (tj. przed 1 stycznia 1998 r.) dokonywany jest na podstawie przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zasady zwrotu nadpłat w ustawie o zobowiązaniach podatkowych reguluje art. 29. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych kwoty nadpłaconych i nienależnie zapłaconych podatków (nadpłaty) podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe, a w razie braku takich podlegają zwrotowi w ciągu 3 miesięcy od dnia powstania nadpłaty z zastrzeżeniem ust. 4 tego przepisu. Powołany art. 29 ust. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych stanowi, że nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat licząc od końca roku w którym powstała. Zasadnie zatem organ podatkowy przyjął, że termin do zwrotu nadpłaty upłynął z końcem 1999 r. Skarżący swoje uprawnienie do zwrotu nadpłaty wywodzi z prawomocnego wyroku częściowego Sądu Okręgowego w J. G. z dnia 3 lipca 2002 r. sygn. akt IC 1055/01, uznającego nieważność umów sprzedaży czterech pojazdów. Sprzedaż tych pojazdów, jak twierdzi, opodatkowana została podatkiem od towarów i usług i wykazana w deklaracji za grudzień 1995 r. Termin do zwrotu tej nadpłaty winien być, zdaniem skarżącego, liczony od daty uprawomocnienia się przedstawionego wyroku częściowego sądu powszechnego. Przepisy Ordynacji podatkowej, a przed 1 stycznia 1998 r. ustawy o zobowiązaniach podatkowych, wyraźnie wskazują jaką datę należy uznać za dzień powstania nadpłaty. Zastosowanie tych przepisów nie daje podstaw do przyjęcia, iż przedstawiony przez skarżącego w dniu [...] wyrok uprawnia go do uzyskania zwroty nadpłaty wynikającej z deklaracji VAT-7 za grudzień 1995r. Organy podatkowe zasadnie przyjęły, że wyrok ten nie ma wpływu na ustalenie innej daty powstania nadpłaty niż wynika to z przepisów podatkowych. W dacie złożenia przez skarżącego wniosku o zwrot nadpłaty upłynęły już wszystkie terminy umożliwiające przeprowadzenie postępowania w zakresie stwierdzenia i zwrotu ewentualnej nadpłaty brak zatem podstaw do kwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Sąd, kierując się przedstawionymi wyżej względami, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.