I SA/Wr 102/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2014 i 2015 wraz z odsetkami postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że z powodu braku obrotów w 2017 r. uzyskała dochód poniżej 1.000 zł miesięcznie. W lutym bieżącego roku nie prowadziła działalności gospodarczej z powodu choroby. Jej świadczenie emerytalne jest objęte zajęciem egzekucyjnym i wynosi po potrąceniach 1.680 zł. Strona spłaca kredyt, którego rata wynosi 1.400 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca (ur. w 1948 r.) podała, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, ma mieszkanie własnościowe o powierzchni 40 m2, zadłużone we wspólnocie mieszkaniowej i poza tym nie posiada żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jej źródłem dochodów jest działalność gospodarcza, z której od stycznia do marca 2017 r. uzyskała dochód w kwotach po 500 zł miesięcznie oraz świadczenie rentowe w kwocie 1.680 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki strona wymieniła: ratę kredytu 1.400 zł, czynsz 360 zł, prąd 140 zł (na 2 miesiące), gaz 200 zł (na 2 miesiące), telefon 72 zł, utrzymanie i odzież 1.200 zł. Zaznaczyła, że zalega z opłatami. Z dokumentów złożonych na wezwanie wynika, że w 2015 r. strona uzyskała przychody ze świadczenia rentowego i z działalności gospodarczej w łącznej wysokości 52.235,76 zł, w 2016 r. przychód z działalności gospodarczej wyniósł 24.307,98 zł, a dochód 3.649,57 zł. W 2017 r., za styczeń i luty odnotowany został przychód w kwocie 1.100 zł i strata na poziomie 1.845,63 zł. Strona oświadczyła, że mieszka sama, posiada konto w [...], obecnie zadłużone z powodu zaległości w spłacie kredytu. Posiada 25-letni samochód, zajęty przez komornika sądowego. Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wnioskodawczyni jest obecnie w tutejszym Sądzie stroną w dwóch sprawach toczących się równocześnie, w których wpisy od skarg zostały wyznaczone na łączną kwotę 1.000 zł. Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek należało ocenić jako zasadny. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe zostało wykazane. Miesięczne dochody strony wynoszą łącznie około 2.000 zł, z czego 1.400 zł musi przeznaczyć na spłatę raty kredytowej. W związku z tym jako wiarygodne należało ocenić oświadczenia dotyczące trudności w dokonywaniu bieżących opłat, zadłużeń w spłacie kredytu i wobec wspólnoty mieszkaniowej. Powyższe zaś prowadzi do wniosku, iż strona nie była i nie jest w stanie zgromadzić środków na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Nie posiada też majątku, z którego mógłby pozyskać dodatkowe środki pieniężne z powodu zajęć w prowadzonym wobec niej postępowaniu egzekucyjnym. Mając zatem na uwadze powyższe, przedmiotowy wniosek jest całkowicie uzasadniony. W związku z tym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.