I SA/Wr 1023/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r. T.K. (zwany dalej wnioskodawcą, stroną lub skarżącym) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500,00 złotych od skargi wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Jednocześnie skarżący został pouczony, że ww. kwotę należy uiścić w kasie bądź na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane zarządzenie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 28 listopada 2016 r. Pismem wniesionym do tutejszego Sądu w dniu 15 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego (złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych), składając równocześnie stosowny wniosek na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że choć termin na opłacenie skargi upłynął z dniem 5 grudnia 2016 r., to w dniach 5 – 10 grudnia 2016 r. przebywał on w delegacji służbowej w W. i nie mógł uczynić zadość nałożonemu na niego zobowiązaniu. Nie ponosi on zatem winy za powstałe uchybienie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu w postępowaniu sądowym strona powinna: - uchybić terminowi dokonania określonej czynności procesowej; - w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć wniosek o jego przywrócenie z równoczesnym dokonaniem określonej czynności procesowej; - uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona niewątpliwie uchybiła terminowi do opłacenia skargi względnie złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Termin uiszczenia wpisu sądowego, a więc również wystąpienia z żądaniem przyznania prawa pomocy upłynął bowiem z dniem 5 grudnia 2016 r., zaś wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący złożył dopiero w dniu 15 grudnia 2016 r. Spełnił on również drugi warunek formalny, gdyż wniosek o przywrócenie terminu złożył w ciągu siedmiu dni od ustania podanej przyczyny uchybienia terminu, tj. zakończenia wyjazdu służbowego w dniu 10 grudnia 2016 r. Równocześnie dokonał on wymaganej czynności procesowej, tj. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił jednak, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Podróż służbowa – sama w sobie – nie stanowi wystarczającej okoliczności usprawiedliwiającej niedochowanie terminu procesowego. Muszą jej towarzyszyć bowiem również inne zdarzenia, które uprawdopodobnią, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. W stanie faktycznym niniejszej sprawy należy zauważyć, że wyjazd służbowy skarżącego rozpoczął się ostatniego dnia terminu na dokonanie zaniechanej czynności procesowej. Strona działająca z należytą starannością winna była zatem przewidzieć ewentualne utrudnienia związane z delegacją i zadbać o wcześniejsze wykonanie nałożonych na nią obowiązków, bądź zapewnić sobie taką możliwość w czasie trwania podróży służbowej. Z wniosku skarżącego nie wynika natomiast, aby podjął on starania w celu zachowania terminu w związku z planowanym wyjazdem. Skarżący nie podał również żadnych okoliczności, które uniemożliwiłyby mu dokonanie uchybionej czynności procesowej podczas samego wyjazdu służbowego. Podkreślić bowiem trzeba, że wnioskodawca przebywał na delegacji w W., gdzie nie ma przeszkód w dostępie do całodobowych placówek operatora wyznaczonego, za pośrednictwem którego można było opłacić skargę, czy też złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy z zachowaniem wyznaczonego terminu. Mając na uwadze, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, Sąd stwierdził brak podstaw do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a co za tym idzie także i do złożenia wniosku o zwolnienie od obowiązku jego poniesienia. Stąd też, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, należało odmówić skarżącemu przywrócenia wskazanego terminu, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.