I SA/Wr 1024/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości podatku od nieruchomości na rok 2016 postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 2 grudnia 2019 r., Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z akt sprawy wynika, że Skarżący prowadzi szczególny rodzaj działalności, tj. zakład leczniczy. Uzasadniając wniosek Strona wskazała, że wykonanie decyzji skutkować będzie wyrządzeniem znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji ponad 30 miejsc pracy i wykonywania zleceń. W ocenie Strony, wykonanie decyzji przyczyni się do likwidacji przychodni lekarskiej z kontraktem NFZ, pracowni diagnostycznej rezonansu magnetycznego oraz pozostałej działalności w zakresie podmiotu leczniczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z ogólną zasadą wprowadzoną art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, tj.; dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Do wykazania, że istnieje takie zagrożenie konieczne jest wskazanie na czym konkretnie polegałoby to naruszenie oraz przedstawienie dokumentów źródłowych, zwłaszcza dotyczących jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 206). W niniejszej sprawie Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych, które potwierdzałyby okoliczności, podnoszone celem uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Co do zasady wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi znaleźć potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien zaprezentować Skarżący tj. musi być poparty stosowną dokumentacją, obrazującą sytuację majątkową strony. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania, ale także możliwość jej zweryfikowania na podstawie odpowiednich informacji i dokumentów. To do Skarżącego domagającego się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy obowiązek szczegółowego i wiarygodnego uprawdopodobnienia, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Niemniej jednak Sąd, uwzględniając szczególną sytuację, tj. poważne zagrożenie zakażeniem wirusem SARS-Co V-2, mając na względzie ogłoszenie przez Światową Organizację Zdrowia stanu pandemii, a w tym także stanu epidemicznego w Polsce, doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie należało uwzględnić wniosek Strony skarżącej. W aktualnej sytuacji trudno jest bowiem wymagać od Strony m.in. by uzupełniła materiał dowodowy w sprawie tak, by wykazać okoliczności podnoszone w treści wniosku w terminie zakreślonym przez Sąd. Podkreślenia wymaga, że aktualne znaczne ograniczenia w funkcjonowaniu podmiotów publicznych, tj. Poczta Polska, realne zagrożenie dla zdrowia związane z komunikowaniem się oraz podniesiona przez Skarżącego argumentacja (zagrożenie likwidacją podmiotu leczniczego oraz zwolnieniami pracowników) przekonały Sąd o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.