I SA/Wr 1025/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-10-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Anetta Chołuj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo skarżącego, w którym oświadcza on, że z uwagi na brak możliwości finansowych rezygnuje z dalszego dochodzenia w sprawie, należy traktować jako wycofanie skargi, czy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając pismo skarżącego za wycofanie skargi. Skoro skarżący nie odpowiedział na wezwanie sądu do sprecyzowania, czy chce wycofać skargę, czy wnioskować o prawo pomocy, a wezwanie zawierało rygor potraktowania braku odpowiedzi jako wycofania skargi, sąd był związany wolą skarżącego. Cofnięcie skargi było dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stan faktyczny
Skarżąca H.K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. dotyczącą wymiaru podatku od nieruchomości. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżąca złożyła pismo oświadczając, że z uwagi na brak możliwości finansowych rezygnuje z dalszego dochodzenia w sprawie. Sąd wezwał ją do sprecyzowania, czy pismo należy traktować jako wycofanie skargi, czy jako wniosek o prawo pomocy, pod rygorem potraktowania go jako wycofania skargi. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 31 marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: umorzyć postępowanie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi H.K. (zwana dalej skarżącą) wniosła pismo, w którym oświadczyła, że z uwagi na brak możliwości finansowych "rezygnuje z dalszego dochodzenia w sprawie złożonej skargi". Z uwagi na niejasną treść wniosku, w dniu 14 września 2011 r. wezwano skarżącą do oświadczenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem potraktowania pisma jako oświadczenia w przedmiocie wycofania skargi, czy pismo należy traktować jako wniosek w przedmiocie wycofania skargi, czy też jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia w tej sprawie doręczono skarżącej w dniu 20 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", umożliwia skarżącemu cofnięcie skargi bez względu na podstawy takiego działania. Związanie sądu wolą skarżącego jest realizacją przyjętej zasady, że skarżący ma swobodę rozporządzania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Cofnięcie skargi wiąże jednak sąd jedynie wtedy, gdy jest dopuszczalne, tzn. nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, w szczególności z uwagi na treść rygoru zawartego w wezwaniu i brak odpowiedzi na wezwanie w zakreślonym terminie, chęć cofnięcia skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości. W związku z tym uznać należy, że cofnięcie skargi było w pełni dopuszczalne. Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło