I SA/Wr 1027/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.c. A. i P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008r. postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 listopada 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie z pouczeniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 listopada 2012 r. (potwierdzenie odbioru k. 33 akt sądowoadministracyjnych). W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy jednak skargi, bowiem należy ona do katalogu pism kwalifikowanych. W tej sytuacji skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego, w dniu 13 listopada 2012 r., odpisu zarządzenia z dnia 8 listopada 2012 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, strona skarżąca wymaganej opłaty nie uiściła. Z tych względów, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.