I SA/Wr 1027/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2020 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym – w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz T. K. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi T. K. (dalej: Skarżący) jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS, organ interpretacyjny) z [...] października 2019 r. nr [...] utrzymujące własne postanowienie z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego z15 lipca 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak wynika z akt sprawy w dniu 17 lipca 2015 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej) złożony przez Skarżącego w przedmiocie interpretacji art. 14 ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. - dalej u.p.d.o.f.). Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Skarżący jest wspólnikiem spółki jawnej, powstałej z przekształcenia spółki komandytowo–akcyjnej. Do przekształcenia spółki komandytowo – akcyjnej w spółkę jawną doszło w dniu 9 grudnia 2013 r. Skarżący planuje dokonać likwidacji spółki jawnej. W wyniku likwidacji spółki Skarżący otrzyma środki pieniężne lub wierzytelność z tytułu pożyczki, udzielonej przez spółkę jawną. Wobec powyższego Skarżący zwrócił się z pytaniem, czy środki pieniężne lub wierzytelność z tytułu pożyczki, udzielonej przez spółkę jawną, w której Skarżący jest wspólnikiem, otrzymane przez niego z tytułu likwidacji spółki jawnej stanowią przychody w rozumieniu u.p.d.o.f. ? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie Skarżący wskazał, że środki pieniężne lub wierzytelność z tytułu pożyczki, udzielonej przez spółkę jawną, w której jest wspólnikiem, otrzymane przez Skarżącego z tytułu likwidacji spółki jawnej nie stanowią przychodów w rozumieniu u.p.d.o.f. W wezwaniu z dnia 22 września 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. jako organ upoważniony przez Ministra Finansów (dalej: Dyrektor IS) wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku przez wskazanie, czy środki pieniężne, które Skarżący otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo – akcyjnej, będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy. W odpowiedzi z dnia 24 września 2015 r. na to wezwanie Skarżący wskazał, że w trakcie funkcjonowania spółki komandytowo – akcyjnej nie pobierał dywidendy i dywidenda nie została pobrana przez niego w chwili przekształcenia spółki komandytowo – akcyjnej w spółkę jawną. Spółka jawna osiąga przychody z bieżącej działalności gospodarczej, niezwiązane z wcześniejszym zyskiem spółki komandytowo – akcyjnej. Nie wiadomo zatem i nie jest możliwe stwierdzenie, czy środki pieniężne wypłacone Skarżącemu w wyniku likwidacji spółki jawnej będą pochodziły z zysku, wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Dyrektor IS pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący nie odpowiedział wprost i jednoznacznie na pytanie organu. Nie uzupełnił bowiem opisu zdarzenia przyszłego poprzez sprecyzowanie konkretnie, czy środki pieniężne, które otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, do czego był zobowiązany wezwaniem organu. Organ, nie posiadając dokładnej informacji, nie może określić, czy środki pieniężne otrzymane przez wnioskodawcę stanowią przychody w rozumieniu u.p.d.o.f. Inne bowiem są skutki podatkowe otrzymania środków, pochodzących z zysków, które nie podlegały dotąd opodatkowaniu, a inne są skutki otrzymania środków, pochodzących z zysków już opodatkowanych. W zażaleniu Skarżący zarzucił naruszenie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, argumentując, że stan faktyczny przedstawił wyczerpująco. Nie można ocenić, czy i w jakim stopniu wypłacone środki pochodzą z zysku spółki komandytowo – akcyjnej, wcześniej nieopodatkowanego. Pieniądze są rzeczami oznaczonymi co do gatunku, co oznacza, że nie da się dokonać ich przyporządkowania, którego oczekiwał organ w wezwaniu. Jeśli takie przyporządkowanie jest możliwe, to oznacza, że istnieje sposób na jego wskazanie, a jeśli tak jest, to organ mógł tego dokonać w interpretacji. Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor IS postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie to stało przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie: – art. 14b § 1 w związku z art. 14d Ordynacji podatkowej przez odmowę wydania interpretacji, pomimo złożenia wniosku przez stronę oraz – art. 14g § 1 w związku z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej przez błędne uznanie, że wnioskodawca nie przedstawił w sposób wyczerpujący zdarzenia przyszłego, a tym samym przez nieznajdujące podstaw pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi wskazała, że nie jest możliwe stwierdzenie, czy środki pieniężne, wypłacone po likwidacji spółki jawnej będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, nieopodatkowanego na poziomie dywidendy. Środki te będą bowiem pochodziły z zysku spółki jawnej, który spółka ta wypracowała w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przed likwidacją. Skarżący nie jest w stanie odpowiedzieć na pytanie organu. Spółka jawna prowadzi bowiem bieżącą działalność gospodarczą, co oznacza, że zysk wypracowany przez spółkę komandytowo–akcyjną stał się przedmiotem wielokrotnego obrotu, a spółka jawna ponosiła koszty. Spółka jawna osiąga zatem przychody także ze źródeł, które nie są w żaden sposób związane z wcześniejszym zyskiem spółki komandytowo – akcyjnej. Zauważył również, że organ nie dopatrzył się braków co do części dotyczącej wierzytelność z tytułu udzielonej pożyczki, dlatego też postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nie znajduje żadnych podstaw. Wyrokiem z 28 kwietnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Wr 60/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające. W uzasadnieniu wskazał że – po pierwsze - w piśmie z 22 września 2015 r. wzywającym stronę do uzupełnienia wniosku, organ podatkowy nie wyjaśnił, z jakich powodów udzielenie odpowiedzi na pytanie organu było istotne z punktu widzenia wydania interpretacji w tej sprawie. Organ podatkowy dopiero w wydanych postanowieniach wspomniał ogólnie, że "inne są skutki podatkowe otrzymania środków, pochodzących z zysków, które nie podlegały dotąd opodatkowaniu, a inne są skutki otrzymania środków, pochodzących z zysków już opodatkowanych". Brak powyższego wyjaśnienia w piśmie wzywającym stronę do uzupełnienia wniosku uniemożliwił stwierdzenie, czy żądana przez organ informacja jest konieczna dla wydania interpretacji. Po drugie - pytanie organu zamieszczone w wezwaniu nie zostało dostatecznie jasno i precyzyjnie sformułowane. Z treści tego pytania nie wynika, czy organowi podatkowemu chodziło o przyporządkowanie konkretnych strumieni pieniężnych, pochodzących z zysku spółki komandytowo – akcyjnej, a wcześniej nieopodatkowanych na poziomie dywidendy, do środków pieniężnych otrzymanych przez wnioskodawcę z tytułu likwidacji spółki jawnej, czy też o kwotowe określenie wysokości nieopodatkowanych zysków spółki komandytowo – akcyjnej oraz środków pieniężnych otrzymanych przez wspólników spółki jawnej. Brak precyzyjnie sformułowanego pytania utrudnił stronie udzielenie odpowiedzi na pytanie. Po trzecie - mimo nieprecyzyjnie sformułowanego pytania, w odpowiedzi z dnia 24 września 2015 r. wnioskodawca podał, że "nie jest możliwe stwierdzenie, czy środki pieniężne wypłacone wnioskodawcy w wyniku likwidacji spółki jawnej będą pochodziły z zysku, wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy", ponieważ "środki te będą pochodziły z zysku spółki jawnej, który spółka ta wypracowała w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przed likwidacją". Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, że "w trakcie funkcjonowania spółki komandytowo – akcyjnej nie pobierał dywidendy i dywidenda nie została pobrana przez wnioskodawcę w chwili przekształcenia spółki komandytowo – akcyjnej w spółkę jawną". Zdaniem Sądu wnioskodawca wyjaśnił organowi podatkowemu, że nie jest możliwe przyporządkowanie konkretnych strumieni pieniężnych, pochodzących z zysku spółki komandytowo – akcyjnej, a wcześniej nieopodatkowanych na poziomie dywidendy, do środków pieniężnych otrzymanych przez wnioskodawcę z tytułu likwidacji spółki jawnej, z uwagi na działalność gospodarczą prowadzoną przez spółkę jawną. Dodatkowo organ podatkowy pominął w swoich rozważaniach wyjaśnienie strony dotyczące niepobierania dywidendy w spółce komandytowo – akcyjnej. Organ podatkowy nie wezwał strony do wyjaśnienia, z jakich względów dywidenda nie była pobierana, a więc czy spółka komandytowo - akcyjna nie osiągała zysków, czy też osiągnięty zysk został przeznaczony na inne cele spółki. Jeżeli udzielona na wezwanie organu odpowiedź strony budzi wątpliwości, to organ podatkowy ma możliwość ponownie wezwać stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej Sąd uznał, że organ niezasadnie przyjął, iż wnioskodawca uchylił się od udzielenia dokładnej i jednoznacznej odpowiedzi na pytanie organu. Dyrektor IS jako organ upoważniony przez Ministra Finansów wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie 1) art. 169 § 1 w związku z art. 14h) oraz art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej przez błędne uznanie, że organ interpretacyjny niezasadnie przyjął, iż wnioskodawca uchylił się od udzielania dokładnej i jednoznacznej odpowiedzi na pytanie organu, a przez to organ podatkowy nie był uprawniony do pozostawienia bez rozpoznania wniosku strony o wydanie interpretacji indywidualnej; 2) art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 14g § 1 oraz art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej - przez zakwestionowanie stanowiska Ministra Finansów, że wniosek strony o wydanie interpretacji indywidualnej podlegał pozostawieniu bez rozpatrzenia, mimo iż nie spełniał wymogów, albowiem nie zawierał wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Wyrokiem z 21 listopada 2018 r. o sygn. akt II FSK 2729/16 Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną organu oddalił. Właściwy w sprawie Dyrektor KIS przystąpił do ponownego rozpoznania sprawy i pismem z 24 czerwca 2019 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez: – wskazanie, czy spółce komandytowo-akcyjnej wypłacona została dywidenda, a jeśli nie, to dlaczego nie była ona pobierana, tj. czy spółka komandytowo-akcyjna nie osiągała zysków, czy też osiągnięty zysk został przeznaczony na inne cele spółki, – podanie, czy środki pieniężne, które Skarżący otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo-akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy. W odpowiedzi z 17 lipca 2019 r. w zakresie pierwszego pytania Skarżący podał, że w spółce komandytowej nie została wypłacona dywidenda, wspólnicy pozostawili zysk w spółce. W zakresie drugiego pytania Skarżący wskazał, że otrzymane przez Skarżącego środki pieniężne, które otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia ze spółki komandytowo-akcyjnej, nie podlegały wcześniej opodatkowaniu na poziomie dywidendy w spółce komandytowo-akcyjnej, gdyż dywidenda ta nie była nigdy pobrana. Postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r. Dyrektor KIS na podstawie art. 169 § 1 i § 3 w zw. z art. 14h O.p. pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, bowiem opis sprawy nie pozwala na wydanie interpretacji. Wedle Dyrektora KIS, o ile Skarżący na pytanie pierwsze z wezwania z 24 czerwca 2019 r. udzielił jednoznacznej odpowiedzi, to odpowiedź na drugie pytanie pozwala organowi jedynie wnioskować, że otrzymane środki pieniężne nie były opodatkowane. Nie pozwala to, w konsekwencji, na jednoznaczne wskazanie skutków podatkowych wypłaty środków pieniężnych w wyniku likwidacji spółki jawnej. Otrzymane środki pieniężne mogą bowiem hipotetycznie pochodzić albo z zysku spółki komandytowo-akcyjnej osiągniętego przed przekształceniem w spółkę jawną (nieopodatkowanego na poziomie dywidendy), albo z zysku osiągniętego przez spółkę jawną (po przekształceniu), które w świetle u.p.d.o.f. zostały opodatkowane. Po rozpoznaniu zażalenia zaskarżonym postanowieniem Dyrektor KIS utrzymał w mocy postanowienie z [...] sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu argumentował, że Skarżący nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytania, bo nie daje jasnej informacji co do źródła pochodzenia otrzymanych środków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zarzucił naruszenie 1) art. 14b § 1 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej poprzez odmowę wydania interpretacji indywidualnej, 2) art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uznanie, że Skarżący nie przedstawił w sposób wyczerpujący zdarzenia przyszłego a tym samym poprzez nieznajdujące podstaw pozostawienie wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia, 3) art. 153 p.p.s.a. poprzez pominięcie oceny prawnej i wskazań co do dalszego sposobu postępowania wyrażonych w wyroku NSA z 21 listopada 2018 r. (II FSK 2729/16). W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu, choć nie wszystkie jej zarzuty są uzasadnione. Przedmiotem sporu jest zasadność pozostawienia bez rozpoznania wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym w 2015 r.) w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, do czego organ został zobowiązany prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z 28 kwietnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Wr 60/16. Wedle Dyrektora KIS Skarżący nie udzielił jednoznacznej odpowiedzi na zadane pytania w ramach uzupełnienia braków formalnych wniosku, mimo ponowienia wezwania w tym zakresie. Skarżący bowiem oczekując interpretacji, czy środki pieniężne otrzymane przez niego z tytułu likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej stanowią przychody w rozumieniu u.p.d.o.f. - nie podał informacji skąd pochodzą otrzymane środki pieniężne: czy z zysku spółki komandytowo-akcyjnej osiągniętego przed przekształceniem w spółkę jawną nieopodatkowanego na poziomie dywidendy, czy z zysku osiągniętego przez spółkę jawną (po przekształceniu), które w świetle u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym w 2019 r.) zostały już opodatkowane. Organ wskazał, że informacja ta była niezbędna do rozpatrzenia wniosku Skarżącego, który w wykonaniu wezwania powinien udzielić odpowiedzi w formie "albo-albo": czy środki pieniężne pochodzą z zysku osiągniętego przez spółkę komandytowo-akcyjną, czy z zysku osiągniętego przez spółkę jawną. Zdaniem organu interpretacyjnego ponownie przeprowadzone postępowanie wypełniło zalecenia wynikające z ww. wyroków. Zdaniem Skarżącego opis zdarzenia przyszłego jest jednoznaczny i jako taki właśnie został prawomocnie oceniony w wyrokach WSA we Wrocławiu i NSA. Wskazał, że z uwagi na dookreślenie przez organ w ponownym wezwaniu, że inne są skutki podatkowe otrzymania środków z zysków, które nie podlegały dotąd opodatkowaniu, a inne są skutki otrzymania środków pochodzących z zysków już opodatkowanych – udzielił odpowiedzi, że środki pieniężne, które otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej (powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej) nie podlegały wcześniej opodatkowaniu na poziomie dywidendy, gdyż dywidenda nie była nigdy pobrana. W konsekwencji, organ interpretacyjny bezpodstawnie pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, nie zaszły bowiem przesłanki z art. 14g i art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że na podstawie art. 170 i art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) jest związany oceną prawną wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 21 listopada 2018 r. o sygn. akt II FSK 2729/16, a w konsekwencji oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku tut. Sądu z 28 kwietnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Wr 60/16. Kontrola legalności obecnie zaskarżonego postanowienia musi więc być dokonana z uwzględnieniem wytycznych zawartych w ww. prawomocnych wyrokach sądowych. Z wyroków tych wynika, że pierwotnie organ interpretacyjny niesłusznie przyjął, że wnioskodawca uchylił się od udzielenia dokładnej i jednoznacznej odpowiedzi na pytanie organu i z naruszeniem art. 169 § 1 w związku z art. 14h oraz art. 14g § 1 O.p. pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia. Pomimo nieprecyzyjnie sformułowanego pytania, w odpowiedzi z dnia 24 września 2015 r. Skarżący wyjaśnił organowi, że nie jest możliwe przyporządkowanie konkretnych strumieni pieniężnych, pochodzących z zysku spółki komandytowo–akcyjnej, a wcześniej nieopodatkowanych na poziomie dywidendy, do środków pieniężnych otrzymanych przez wnioskodawcę z tytułu likwidacji spółki jawnej, z uwagi na działalność gospodarczą prowadzoną przez spółkę jawną. Sądy obu instancji dodatkowo wskazały, że organ pominął w swoich rozważaniach wyjaśnienie strony dotyczące niepobierania dywidendy w spółce komandytowo–akcyjnej. Organ podatkowy nie wezwał strony do wyjaśnienia, z jakich względów dywidenda nie była pobierana, a więc czy spółka komandytowo - akcyjna nie osiągała zysków, czy też osiągnięty zysk został przeznaczony na inne cele spółki. Wskazał też, że jeżeli udzielona na wezwanie organu odpowiedź strony budzi wątpliwości, to organ podatkowy ma możliwość ponownie wezwać stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 169 § 1 O.p. Mając na uwadze wskazania ocenę prawna zwartą w ww. prawomocnych wyrokach organ interpretacyjny błędnie uznał, że Skarżący nie uzupełnił wniosku na wezwanie. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy wynika, że realizując prawomocny wyrok z 28 kwietnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Wr 60/16 organ interpretacyjny ponownie wezwał Skarżącego do udzielenia odpowiedzi na dwa pytania: – wskazanie, czy spółce komandytowo-akcyjnej wypłacona została dywidenda, a jeśli nie, to dlaczego nie była ona pobierana, tj. czy spółka komandytowo-akcyjna nie osiągała zysków, czy też osiągnięty zysk został przeznaczony na inne cele spółki, – podanie, czy środki pieniężne, które Skarżący otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo-akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy. w celu jednoznacznego opisu zdarzenia przyszłego podanego we wniosku o interpretację. Wynika z tego, że pierwszym pytaniem Dyrektor KIS zrealizował wytyczne z prawomocnego wyroku. Natomiast drugie pytanie jest powtórzeniem pytania z wezwania z 22 września 2015 r., na które Skarżący udzielił odpowiedzi pismem z 24 września 2015 r. W uzasadnieniu wskazanych wyroków sądy obu instancji stwierdziły, że udzielona wówczas odpowiedź jest dokładna i jednoznaczna, co nie daje podstawy do pozostawienia wniosku Skarżącego bez rozpoznania jako obarczonego brakami formalnymi. Skarga kasacyjna nie odniosła skutku w tym zakresie. W tym stanie rzeczy ponowienie pytania drugiego było nieuprawnione, a działanie procesowe organu wykraczało poza ramy ponownego postępowania wyznaczone wyrokiem tut. Sądu z 28 kwietnia 2016 r. (I SA/Wr 60/16). Skarżący powtórzył w odpowiedzi na to wezwanie wyjaśnienia wcześniej udzielone słusznie przy tym wskazując, że zostały prawomocnie ocenione jako dokładne i jednoznaczne. Wskazał, że "nie jest możliwe stwierdzenie, czy środki pieniężne wypłacone wnioskodawcy w wyniku likwidacji spółki jawnej będą pochodziły z zysku, wypracowanego przez spółkę komandytowo – akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy", ponieważ "środki te będą pochodziły z zysku spółki jawnej, który spółka ta wypracowała w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przed likwidacją". Ponadto wyjaśnił, że "w trakcie funkcjonowania spółki komandytowo – akcyjnej nie pobierał dywidendy i dywidenda nie została pobrana przez wnioskodawcę w chwili przekształcenia spółki komandytowo – akcyjnej w spółkę jawną". Dodatkowo podkreślił, że "dywidenda ta nie była nigdy pobrana". Z art. 153 p.p.s.a. wynika, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z art. 171 p.p.s.a. wynika zaś, że wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W sprawie niewątpliwie przedmiotem rozstrzygnięcia była m.in. ocena uzupełnienia braków formalnych wniosku w zakresie wyjaśnień Skarżącego, czy środki pieniężne, które Skarżący otrzyma w wyniku likwidacji spółki jawnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej będą pochodziły z zysku wypracowanego przez spółkę komandytowo-akcyjną, nieopodatkowanego wcześniej na poziomie dywidendy. Ocena sądu, dokonana we wskazanym wyroku ma więc powagę rzeczy osądzonej. Organ interpretacyjny jest nią związany i nie może odmiennie niż sąd w prawomocnym wyroku przyjąć, że udzielona przez Skarżącego odpowiedź jest niejednoznaczna. Trzeba przy tym podkreślić, że w wyroku z 28 kwietnia 2016 r. (I SA/Wr 60/16) sąd wskazał zakres dopuszczalnego wezwania, czego odzwierciedleniem jest pytanie pierwsze z wezwania z 24 czerwca 2019 r. i na tym organ powinien był poprzestać, by wykonać wskazania ww. wyroku. Nie było żadnego uzasadnienia, by ponownie formułować identyczne pytanie (jak to z wezwania z 22 września 2016 r.) i jeszcze ocenić je wbrew prawomocnemu wyrokowi. Słusznie argumentuje więc Skarżący, że w sprawie doszło do naruszenia art. 153 p.p.s.a. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora KIS wobec naruszenia art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 153 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego obejmujący wpis od skargi w kwocie 100 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Na podstawie art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) zasądzono zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł. W ponownym postępowaniu Dyrektor KIS uwzględni ocenę prawną przedstawioną w uzasadnieniu wyroku i w przypadku stwierdzenia, że wniosek nie zawiera innych braków formalnych – wniosek ten rozpozna.