I SA/Wr 103/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi Z. Z. przy udziale M. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić wniosek. Skarżący, po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, pismem z 2 maja 2011 r. wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 28 marca 2011 r. W treści wniosku wskazał, że wyrok ten nie zawiera odpowiedzi na wszystkie zarzuty podniesione w skardze i przedstawił kwestie wymagające dodatkowego wyjaśnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zwrócić uwagę, że wniosek złożony przez skarżącego, mając na uwadze jego treść, w rzeczywistości stanowi wniosek o uzupełnienie nie tyle samego wyroku, co jego uzasadnienia. W związku z tym jako taki został rozpoznany. Stosownie do brzmienia art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przytoczony przepis ma zastosowanie w sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku rozstrzygnięcie dotyczące, czy to przedmiotu skargi, czy zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej, jeżeli skarga została uwzględniona, a strona wnosiła o ich zwrot. Chodzi zatem o te elementy, które winne zostać zawarte w samej sentencji wyroku. Żądania wniosku złożonego przez skarżącego w żadnym punkcie nie odnoszą się do kwestii dotyczących ewentualnych braków w sentencji wyroku. Dotyczą przede wszystkim treści merytorycznej uzasadnienia. Powołana wyżej ustawa procesowa nie przewiduje jednak środków prawnych, które dawałyby możliwość uzupełnienia uzasadnienia w sposób, o jaki skarżący wnosi. Dopuszczalne jest jego sprostowanie, jeżeli występują w nim drobne niedokładności, omyłki pisarskie lub rachunkowe (art. 156 § 1 p.p.s.a.) lub wykładnia, gdy istnieją wątpliwości co do jego treści (art. 158 p.p.s.a.). Jednakże żadna z wymienionych instytucji (sprostowanie i wykładnia) nie dopuszcza ingerencji w merytoryczną treść uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego, stwierdzając brak podstawy prawnej wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, co oznacza jego niedopuszczalność, Sąd postanowił oddalić wniosek na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.