I SA/Wr 1030/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej z dnia 15 lipca 2011r. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26.04.2011r., [...] w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26 kwietnia 2011r. [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie strona w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania wskazując, iż samotnie wychowuje dorastającego syna, pozostaje praktycznie na utrzymaniu bliskich znajomych, nie posiada stałego źródła dochodu, a zapłacenie kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji może zagrozić jej dalszej samodzielnej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż skarżąca nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji materialnej, wskazując jedynie ogólnie, że "nie posiada stałych źródeł dochodów" i "praktycznie pozostaje na utrzymaniu bliskich znajomych", a zapłata ciążących na skarżącej zobowiązań podatkowych spowodować może "zagrożenie jej dalszej samodzielnej egzystencji". Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). Skarżąca w szczególności nie podała, na czym ma polegać "zagrożenie jej samodzielnej egzystencji", skoro już obecnie, jak twierdzi, faktycznie pozostaje na utrzymaniu osób trzecich. Na marginesie można zauważyć, iż z akt organu podatkowego wynika, że skarżąca jest osobą przedsiębiorczą, która w przeszłości prowadziła działalność gospodarczą, pracowała również poza granicami kraju, w 2003 roku tytułem pożyczki otrzymała od znajomego kwotę 150.000,00 zł, którą zobowiązała się oddać do roku 2013, wg aktu notarialnego z dnia 13.11.2006r. nabyła w Zieleńcu nieruchomość za cenę 456.000,00 zł. Wskazane okoliczności dodatkowo podważają wiarygodność twierdzeń skarżącej, iż obecnie z nieznanych przyczyn pozostaje ona bez zatrudnienia, bez środków finansowych i wraz z dorastającym synem stale pozostaje na utrzymaniu znajomych. Strona w celu zażegnania grożącej jej ewentualnie szkody związanej z wykonaniem decyzji, w pierwszym rzędzie ma obowiązek wykorzystać posiadane zdolności zarobkowe oraz możliwości związane z czerpaniem korzyści z posiadanego majątku. Skarżąca nie wykazała (nie wynika to również z akt organu administracyjnego), że takich zdolności i możliwości nie posiada. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.