I SA/Wr 1035/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1035/08) odrzucające zażalenie postanawia: I. umorzyć postępowanie w sprawie wywołane zażaleniem; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną P. M. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna swój bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego dokonanie tego doręczenia stanowi niezbędną przesłankę zaskarżenia orzeczenia przez stronę. Tymczasem w sprawie nie doszło do złożenia w stosownym terminie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a w konsekwencji odpis wyroku oddalającego skargę nie został doręczony skarżącemu. Skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpoczął swojego biegu, wniesienie takiego środka zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalne, co z kolei uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej. Na wskazane postanowienie wniesiono zażalenie, które w dniu 6 lipca 2009 r. zostało odrzucone przez tutejszy Sąd z uwagi na nieuiszczenie wpisu stałego przez profesjonalnego pełnomocnika reprezentującego skarżącego. Na powyższe orzeczenie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, formułując jednocześnie wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Z uwagi na uwzględnienie przedmiotowego wniosku i sporządzenie uzasadnienia oraz jego doręczenie wraz z sentencją wyroku pełnomocnikowi skarżącego, pismem nadanym w dniu 14 listopada 2009 r. skarżący złożył oświadczenie, iż cofa zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej upsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 60 upsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powołane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w zakresie dotyczącym postępowania wywołanego zażaleniem. Stosownie bowiem do brzmienia art. 197 § 2 upsa do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei na mocy art. 193 upsa do postępowania wszczętego skarga kasacyjną zastosowanie znajdują przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Mając na uwadze przywołane warunki cofnięcia zażalenia (do której to czynności stosuje się odpowiednio przepisy o cofnięciu skargi), Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące spowodować bezskuteczność cofnięcia przedmiotowego zażalenia. Czynność ta nie zmierza bowiem do obejścia prawa, nie może również spowodować utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Cofnięcie zażalenia jest skutkiem uwzględnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie go wraz z sentencją orzeczenia, co otwiera drogę do prawidłowego zaskarżenia wydanego wyroku, a zakwestionowanie którego to prawa (poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej) wywołało postępowanie, w którym wniesiono zażalenie będące przedmiotem wniosku o cofnięciu. W konsekwencji, skoro cofnięcie zażalenia było dopuszczalne, Sąd był związany tą czynnością strony skarżącej, a stosownie do brzmienia art. 161 § 1 pkt 1 upsa postępowanie należało umorzyć. Podstawę zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu połowy wpisu od skargi, tj. kwoty 50 zł, stanowił art. 232 § 1 pkt 2 upsa oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 upsa orzekł jak w sentencji.