I SA/Wr 1039/08

Sygn. akt I SA / Wr 1039 / 08 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant Katarzyna Wilczek, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy ze skargi J. P. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt I SA / Wr 1132 / 05 dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. postanawia: uznać się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6 października 2006 r., sygn. akt I SA / Wr 1132 / 05, oddalił skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...]., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 488 / 07, oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącą od powyższego orzeczenia. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo A. Ł, działającego w imieniu własnym, jak też jako pełnomocnika J. P. i S P. zatytułowane: "Zawiadomienie o przestępstwie ściganym z urzędu wraz z wnioskiem o podjęcie działań zmierzających do uchylenia Wyroków o sygn. akt I SA / Wr 365 / 06, I SA / Wr 1339 / 06, I SA / Wr 1132 / 05 i I SA / Wr 1133 / 05" . W uzasadnieniu skarżący m. in. podnieśli, że Sąd wyrokiem z dnia 8 listopada 2004 r., sygn. akt I SA / Wr 3101 / 02, uchylił ostateczną decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zobowiązania J. P. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r. Strona wskazała, że mimo uprawomocnienia się powyższego orzeczenia w dniu 18 lipca 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej ponownie wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego za 1996 r. Strona zarzuciła, że organy podatkowe w trakcie rozpoznawania sprawy dokonały fałszerstwa stanu faktycznego poprzez wyłączenie części materiału dowodowego z akt sprawy części oraz nadanie nowej numeracji pozostałym dokumentom, kreśląc wielokrotnie stare. Zdaniem strony Sąd działając w dobrej wierze, nieświadomy faktu dokonania fałszerstwa materiału dowodowego, wydał w sprawie już prawomocnie osądzonej drugi wyrok o sygn. akt I SA / Wr 1132 / 05. Na wezwanie Sądu o wskazanie przesłanek wznowienia postępowania oraz wskazania daty, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika (ojca) A. Ł., wskazała, że zapoznając się w dniu [...] z aktami podatkowymi w Urzędzie Skarbowym w G. stwierdziła, że akta dotyczące podatku od osób fizycznych za 1996 r. zostały sfałszowane poprzez podrobienie numeracji kart, co wskazuje na usuwanie z nich dokumentów, będących podstawą wydania decyzji pierwotnej, która w 2004 r. została przez Sąd uchylona. Zdaniem skarżącej tak spreparowane akta przedłożono Sądowi rozpatrującemu skargę na kolejną decyzję w tej samej sprawie. Skarżąca podniosła także, iż wyrok z dnia 8 listopada 2004 r., sygn. akt I SA / Wr 3101 / 02, nie został wykonany w całości zgodnie ze wskazaniem zawartym w art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym decyzja podatkowa Izby Skarbowej została wydana bez ważnej podstawy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach wystąpienia ustawowych przyczyn wznowienia. Właściwość rzeczową sądu do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania ustala się na podstawie art. 275 p.p.s.a., przy czym, co istotne, ma ona charakter właściwości wyłącznej i zależy od podstawy skargi o wznowienie postępowania. W myśl przywołanego art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenie sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, natomiast do wznowienia postępowania na innej podstawie niż nieważność postępowania właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W wypadku zatem, gdy skarga o wznowienie postępowania jest oparta na przyczynach restytucyjnych, właściwy do jej rozpoznania będzie zawsze sąd, który orzekał w sprawie w ostatniej instancji. Podstawy wznowienia postępowania z powodu nieważności wymienione są w art. 271 p.p.s.a., pierwsza- jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, druga- jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania, z tym jednakże zastrzeżeniem, iż nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W sprawie niniejszej skarżąca opiera skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie w sprawie sygn. akt I SA / Wr 1132 / 05 na zarzucie, że wydane orzeczenie zostało oparte na dokumencie przerobionym lub podrobionym oraz na zarzucie wydania decyzji bez ważnej podstawy prawnej. Nie są to zatem podstawy wymienione w art. 271 p.p.s.a., a więc nie dotyczą nieważności postępowania, co powoduje, iż w tej sytuacji właściwym rzeczowo do rozpoznania wniesionej w niniejszej sprawie skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż to ten Sąd orzekał w sprawie w ostatniej instancji. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 275 p.p.s.a. uznać się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i sprawę przekazać do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.