I SA/Wr 1042/02

Sygnatura akt I S.A./Wr 1042 -1044/02 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek - sprawozdawca Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Radom Sędzia NSA Józef Kremis Protokolant Paulina Biernat po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. H. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] ; 1. Nr [...]w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...], 2. Nr [...]w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...], 3. Nr [...]w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...], ODRZUCA SKARGI. Sygnatura akt I S.A./Wr 1042-1044/02 UZASADNIENIE Postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] ; Nr [...]dokonano sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...]; Nr [...]dokonano sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...] a postanowieniem Nr [...]sprostowania oczywistej pomyłki w decyzji Kolegium z dnia [...], Nr [...], Owa oczywista omyłka polegała na tym, iż w wymienionych decyzjach rozstrzygnięcie polegało na uchyleniu zaskarżonych decyzji i przekazaniu spraw do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zamiast utrzymania w mocy decyzji organu I instancji. We wszystkich postanowieniach zawarto pouczenie dla stron, że na postanowienia służy jej zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ( art. 221 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej). Strona nie wniosła zażalenia, wobec czego wniosek Kolegium o odrzucenie skargi jest uzasadniony, gdyż strona wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wyczerpawszy środka odwoławczego ( art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U Nr 74, póz. 368 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powyższa skarga została wniesiona w dniu 30 stycznia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy Prawo o 2 Sygnatura akt I S.A./Wr 1042 -1044/02 postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy zapis ustawowy uzasadnia rozpoznanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Na wstępnie należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd zważył, iż zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 powoływanego przepisu wyjaśniono, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje' żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jak już wskazano na wstępie strona została pouczona w przedmiotowych postanowieniach, że zgodnie z art. 221 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej przysługuje jej zażalenie na postanowienia o sprostowaniu decyzji. Strona nie wykorzystała możliwości prawnych do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie, co jest równoznaczne z nie wyczerpaniem środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa. W związku z nie wyczerpaniem środków zaskarżenia przewidzianych we wskazanej wyżej ustawie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna a to zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji. 3