I SA/Wr 1046/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić sprzeciw. W dniu 29 czerwca 2015 r. referendarz sądowy zarządził pozostawić bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to zostało w dniu 21 lipca 2015 r. skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego, tj. T. K. (matka skarżącego). Pismem z dnia 28 lipca 2015 r. – nadanym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 29 lipca 2015 r. – pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis postanowienia referendarza sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 lipca 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął wraz z dniem 28 lipca 2015 r. (tj. wtorek). Pełnomocnik skarżącego nadał zaś przesyłkę listową, zawierającą sprzeciw, w placówce operatora wyznaczonego w dniu 29 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego). Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, że w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw z uchybieniem terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.