I SA/Wr 1054/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-08-17

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może zostać zwolniona od tych kosztów?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przypadku skarżącego, jedynym dochodem gospodarstwa domowego była emerytura matki, która dla dwóch osób zapewniała jedynie pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Skarżący, będąc bezrobotnym i mając obowiązek opieki nad matką, nie dysponował oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzasadnił wniosek tym, że uiszczenie kosztów pozbawiłoby go i jego matkę środków niezbędnych do codziennego utrzymania, a on sam sprawuje nad nią stałą opiekę. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynikało, że jedynym dochodem gospodarstwa domowego jest emerytura matki, a skarżący jest bezrobotny.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że ich uiszczenie pozbawiłoby jego i matkę, z którą mieszka, środków niezbędnych do koniecznego codziennego utrzymania. Dodał, że matka z uwagi na wiek (ur. w 1923 r.) i stan zdrowia wymaga z jego strony codziennej stałej opieki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i wynajmuje mieszkanie o powierzchni 90 m2 od gminy. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym dochodem w gospodarstwie skarżącego jest emerytura jego matki w wysokości 961,72 zł netto, co potwierdzone zostało kserokopią odcinka z emerytury. Sam skarżący – zgodnie z oświadczeniem – jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów, wnioskodawca oświadczył, że w związku z faktem pozostawania bezrobotnym od kilku lat, nie składał zeznania podatkowego za 2008 r., nie może przedłożyć zestawienia miesięcznie ponoszonych kosztów utrzymania, gdyż jest na wyłącznym utrzymaniu matki, nie posiada rachunków bankowych, środków transportu, nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał powyższą okoliczność. Jedyny dochód w jego gospodarstwie domowym stanowi emerytura matki, której wysokość dla dwóch osób zapewnia wyłącznie pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych. Sam wnioskodawca może nie mieć możliwości podjęcia pracy zarobkowej, po pierwsze, ze względu na wiek (ur. w 1953 r.). a po drugie, z uwagi na konieczność stałej opieki nad matką. Natomiast ze złożonych oświadczeń wynika, że nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie chociażby części kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w niniejsze sprawie, w której wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 1.500 zł. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło