I SA/Wr 1055/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu wydatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący wniósł o ustanowienie adwokata uzasadniając, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w wymiarze sześciu lat, jest na rencie chorobowej i nie posiada żadnych środków pieniężnych. Z powyższej renty w kwocie 430 zł utrzymuje się jego córka z dwojgiem dzieci (ur. w 2003 i 2008 r.), która pozostaje z mężem w separacji i nie otrzymuje żadnych alimentów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i odchodach wynika, że z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje jego córka z wnuczkami. Skarżący posiada dom o powierzchni 96,20 m2 i nieruchomość rolną (0,08 ha), poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe skarżący niewątpliwie wykazał. Wskazać trzeba, że jego jedynym dochodem jest niewysoka renta, która może być niewystarczająca na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych jednej osoby. Z tej renty utrzymuje się jego córka z dziećmi. Poza tym należy też mieć na uwadze okoliczność odbywania obecnie przez wnioskodawcę kary pozbawienia wolności, co może mu utrudniać obronę swoich praw przed Sądem. Wobec tego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.