I SA/Wr 1059/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A sp. z o.o. z/s w S. przy udziale uczestnika postępowania B sp. z o.o., sp. k. z/s w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2011 r. i I kwartał 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] marca 2015 r. (nr [...]), wydaną w stosunku do B sp. z o.o. sp. k., Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z [...] października 2014 r. (nr [...]), określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za III kwartał 2011 r. i za I kwartał 2012 r. w kwotach wynikających z tej decyzji. Skargę na tę decyzję wniosła A sp. z o.o., kwestionując zasadność wymagalności od tej spółki (jako udziałowca) zapłaty - zaległego - ww. podatku. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 23 czerwca 2015 r., wezwano A sp. z o.o. do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jednocześnie, zobowiązano stronę skarżącą do sprecyzowania podmiotu wnoszącego skargę, tj. czy jest nim A sp. z o.o., czy B sp. z o.o. sp. k. (do którego skierowano zaskarżoną decyzję), pod rygorem potraktowania skargi zgodnie z jej literalnym brzmieniem. Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie, kierowana na adres podany w skardze, została dwukrotnie awizowana (w dniach: 8 i 16 lipca 2015 r.), a następnie, zwrócona w dniu 24 lipca 2015 r. na adres tut. Sądu z informacją "nie odebrano". Skutek jej doręczenia przyjęto na dzień 22 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, uniemożliwiających nadanie skardze dalszego biegu. Na wstępie rozważań Sądu należy zaznaczyć, iż wobec braku sprecyzowania strony skarżącej, mimo wezwania, Sąd uznał, że skarga w sprawie została wniesiona przez A sp. z o.o. Spółkę tę Sąd jednocześnie uznał za podmiot mający interes prawny we wniesieniu skargi. W konsekwencji Sąd przyjął, że ww. spółka (jako komplementariusz spółki komandytowej) ma legitymację skargową w sprawie, pomimo że zaskarżona decyzja wydana została na odrębny podmiot, tj. B sp. z o.o. sp. k. Co do przyczyn odrzucenia skargi, trzeba wskazać, że - na mocy zarządzenia z dnia 23 czerwca 2015 r. - A sp. z o.o. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, m.in. w zakresie: podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Pierwszy ze stwierdzonych braków formalnych wynika z treści art. 215 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), wprowadzającego wymóg podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Drugi, z art. 28 § 1 i art. 29 u.p.p.s.a. W myśl art. 28 § 1 u.p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z kolei z art. 29 u.p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Doręczenie stronie skarżącej ww. wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło na podstawie tzw. fikcji prawnej doręczenia z art. 73 § 4 u.p.p.s.a. w dniu 22 lipca 2015 r. Od tej daty należało liczyć termin 7 dni na ich uzupełnienie. Termin ten bezskutecznie minął 29 lipca 2015 r. (środa), albowiem stwierdzone braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi, o czym - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 u.p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w sentencji postanowienia.