I SA/Wr 1065/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W. kwotę 737,00 (słownie: siedemset trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W związku z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (ETS) z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. C-212/10, Dyrektor Izby Skarbowej we W. w dniu [...] r. wydał decyzję na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), którą stwierdził nadpłatę w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 3.000 zł, uwzględniając w ten sposób w całości skargę "A" Sp. z o.o. wniesioną na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję. Po otrzymaniu powyższej decyzji z dnia [...] r. przez stronę skarżącą, jej pełnomocnik wniósł – w przypadku umorzenia przez Sąd postępowania – o zasądzenie kosztów według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, iż Dyrektor Izby Skarbowej we W. działając w trybie autokontroli, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i stwierdził nadpłatę w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 3.000 zł. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd stwierdza, iż na skutek uwzględnienia skargi w całości, wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję będącą przedmiotem skargi. Zatem, postępowanie sądowe należało uznać za bezprzedmiotowe, a tym samym za podlegające umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. W punkcie II orzeczono o kosztach tego postępowania stosownie do art. 200 w zw. z art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej reprezentowanej przez radcę prawnego – kosztów postępowania sądowego obejmuje uiszczony wpis od skargi w kwocie 120 zł, a także koszty zastępstwa procesowego, obejmujące wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 600 zł (§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz kwotę 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa jednego radcy prawnego.